Gedicht analyse van het gedicht 'Vader'

Het gedicht Vader is geschreven door Willem Wilmink. In het gedicht komen verschillende vormaspecten en een achterliggende gedachte naar voren.

Vader

vader kocht ooit
een verzameld werk
een bundel gedichten
van degelijk merk

bij wat hij mooi vond
zette hij strepen
een enkele keer
een uitroepteken

bij tijd en wijle
herlees ik die
zeer summiere
biografie

in een code
van strepen en stippen
steeg het water
hem naar de lippen

Inhoud

Dit gedicht gaat over de vader van de dichter. Deze vader kocht eens een gedichtenbundel. Dit staat in de eerste strofe.
In de tweede strofe staat hoe de vader de dingen die hij mooi vond in de bundel kenmerkte. In de derde strofe staat hoe de dichter de gedichtenbundel van zijn vader nog wel eens na leest. In de vierde strofe staat hoe de dichter ziet (aan de vele strepen en stippen) dat het zijn vader te veel werd.

Waarschijnlijk draaide zijn vader op het laatst een beetje door met het kenmerken van de dingen die hij leuk vond in de bundel. Hierdoor ziet de dichter dat

Vormaspecten

Het rijmschema van dit gedicht is: abcb/ defd/ ghih/ jklk, dit is gebroken rijm. Er is telkens sprake van volrijm: werk en merk, strepen en uitroepteken, die en biografie, stippen en lippen. Er komen geen alliteraties of assonanties in het gedicht voor.
De leestekens zij wel opvallen. Alle strofes eindigen met een punt maar beginnen niet met een hoofdletter.

Achterliggende gedachte

Je zou kunnen zeggen dat de dichtbundel staat voor het leven van de vader. In zijn leven legde hij de nadruk op de dingen die hij mooi vond. Naarmate hij ouder werd vond hij steeds meer dingen mooi en op het laatst vond hij zoveel mooi, legde hij op zoveel dingen de nadruk, dat het hem te veel is geworden.

Meest kenmerkende zin

In een code van strepen en stippen steeg het water hem naar de lippen vind ik de meest kenmerkende zin. Ten eerste omdat dit een gezegde is (het wordt hem te veel). Ten tweede omdat het het gedicht duidelijker maakt. Hoe ouder de vader wordt hoe meer hij gaat kenmerken, tot op een gegeven moment alles onderstreept is en het dus eigenlijk alleen maar onduidelijker wordt.

Eigen mening

Het gedicht spreekt me niet echt aan. Ik kan niet precies bij mezelf achterhalen waarom niet. Ik denk omdat ik me simpelweg niet kan herkennen in de ik-persoon.