InfoNu.nl > Educatie en School > Werkstuk > Werkstuk over "De Romeinen"

Werkstuk over "De Romeinen"

Dit is een werkstuk dat gaat over de Romeinen. Hierin vind je de volgende hoofdstukken: De legionair, brood en spelen, gladiatoren, badhuizen, godsdienst en geneeskunde.

De Legionair

Rome dankt zijn enorme rijk aan zijn legioenen, wellicht de succesvolste legers in de geschiedenis. Elk legioen telde ongeveer 5000 soldaten, allemaal Romeinse burgers die twintig tot vijfentwintig jaar dienst namen. De legionairs werden hard getraind, hadden veel discipline en waren zwaar en goed bewapend. Zij vormden de kern van het leger en haddenhet tijdens een slag het zwaarst te verduren. Hun leven was moeilijk, maar ze waren taai. Ze konden muiten (= in opstand komen) en dus zorgde de keizer ervoor dat ze goed behandeld werden. In de twintigste eeuw na Christus waren er 150.000 legionairs en nog meer hulptroepen zonder burgerrecht om hen te helpen. De soldaten hadden de vogende materialen:
  • Vederbos: dat is een soort hanekam op de helm. Vooral Centurio's en andere officieren droegen vederbossen op hun helm, zodat de mannen hen konden zien en in de strijd volgen.
  • Helm: De helm is van Gallische oorsprong en was knap ontworpen om het hoofd, het gezicht en de nek te beschermen zonder het zicht of het horen te hinderen. Hij werd vaak versierd met gouden knoppen.
  • Borstharnas: Het beroemde harnas van metalen stroken werd aan de binnenkant bijeengehouden door leren banden. Het werd pas in de eerste eeuw na Christus ontworpen. Het was heel soepel maar zwaar en de soldaten moesten elkaar helpen bij het aantrekken en dichtknopen. Onder het harnas werd een ruige wollen tuniek gedragen, die tot halverwege de dijen reikte. Aanvankelijk droegen de Romeinen geen broeken maar geleidelijk kwamen korte broeken in de mode.
  • De riem: de riem was het kenmerk van de functie van de soldaat. Hij werd altijd over de tuniek gedragen.
  • Schort van leren stroken: dit schort gaf enige bescherming aan de onderbuik tijdens de gevechten. Bovendien werd de vijand afgeleid door het kletterende geluid dat de stroken maakten als de soldaten optrokken.
  • Speren: de stootspeer van de begintijd werd al snel vervangen door de gevreesde zware werpspies (pilum) met een smalle punt die dwars door de schilden en harnassen heen ging. Een regen van deze door de lucht vliegende spiesen brak de aanval van de vijand.
  • Sandalen: deze droegen ze aan hun voeten en waren even belangrijk als het harnas, omdat de legioenen even vaak oorlogen wonnen door een snelle opmars als door een veldslag.

Een volledig beladen legionair droeg tijdens de mars meer dan alleen maar een harnas, wapens en een schild. Elke man droeg een zwaar pak over de schouder, met onder anderen een gereedschapskist, een schotel en een ketel. Deze vracht woog 40 kilo of meer en vaak moesten ze 30 km. per dag gedragen worden. De legionairs werden marius (muildier) genoemd, naar de generaal die hiermee begon.

Brood en spelen

In de grotere steden van het rijk waren de wagenrennen de populairste vorm van vermaak. De Romeinen hebben deze sport misschien overgenomen van de Grieken, die al meer dan duizend jaar paardenraces hielden. De races vonden plaats op een lange renbaan, een circus genoemd. In het allergrootste circus, circus Maximum in Rome, konden 250.000 toeschouwers. Het circus was een plaats om vrienden te ontmoeten, te gokken op de paarden en te genieten van een gevaarlijk en groots spektakel. Er waren vier teams: De witten, roden, blauwen en groenen. Elk team had zijn eigen paarden, ruiters en stallen voorzien van trainers, veeartsen en slaven. Net als de huidige voetbalfans waren de bezoekers van de wagenrennen supporters van een bepaald team. Ze zetten geld in op hun team en droegen hun kleuren. De blauwen en groenen hadden de meeste supporters. Hun fans zon hekel aan elkaar dat de races soms in rellen eindigden. De voorzitter van de races zat aan het uiteinde van het circus en moest het startsein geven voor de race. Bij het klinken van een trompet stond hij op en hield een wit doekje omhoog, dat hij op de renbaan liet vallen. Op dit teken vlogen de starthekken open en stormden de strijdwagens naar buiten. Twee of vier strijdwagens raceten zeven rondjes om een lang, smal bouwwerk (een spina) dat aan beide uiteinden een keerpunt had. De race eindigde tegenover de loge van de juryleden, ongeveer halverwege de éne helft. Op de middelste spina van het circus stonden standbeelden van goden en godinnen die de sport zouden beschermen. Er bevonden zich ook zeven grote houten eieren en zeven bronzen dolfijnen op de spina. Aan het einde van elke ronde werd er een ei weggehaald en een dolfijn omgedraaid om aan te geven hoeveel ronden er overbleven. Elk uiteinde van de spina werd afgebakend door drie lange palen. Het gevaarlijkste moment was het keren van de strijdwagens aan het einde van de baan. Als ze te dicht bij de keerpalen reden, konden ze tegen elkaar botsen of kantelen. Als ze er te ver vandaan zaten, konden de wagenmenners hun positie verliezen. Wagenmenners waren hoofdzakelijk slaven. Als ze hun race wonnen, konden ze hun vrijheid kopen en heel erg rijk worden. De teams betaalden hun sterren een enorm salaris om te voorkomen dat ze overliepen naar een ander team. De fans hadden zon grote bewondering voor hun vaardigheden en moed dat ze borstbeelden en portretten van wagenmenners in huis hadden. Veel wagenmenners werden al op jonge leeftijd verpletterd onder de hoeven van de galopperende paarden. De beste paarden werden ook behandeld als sterren. De keizer Galigula had een lievelingspaard, Incitatus (snellerd), die rende voor de groenen. Niets was hem te dol om zijn paard het naar de zin te maken. Op de dag voor de race werd de stal omringd door soldaten om ervoor te zorgen dat niemand harde geluiden maakte die Incitatus konden storen. Galigula gaf het paard zelfs een huis, compleet met meubels en slaven.

Gladiatoren

De gladiatorengevechten waren waarschijnlijk godsdienstig van oorsprong en werden gehouden bij een begrafenis ter eren van de overledene. Maar ten tijde van de keizers waren ze alleen maar een bloedige sport waar bijna iedereen dol op was, er waren maar weinig mensen die protesteerden. Gladiatoren waren bijna alleen maar slaven of misdadigers en ze werden goed getraind op speciale scholen. Als ze geluk hadden, bleven ze in leven en werden ze vrijgelaten. Velen dachten dat het gladiatorenleven aantrekkelijk was. In Pompeji schreef iemand op de muur over een gladiator die Celadus heette: De man waar meisjes naar smachten. Sommige mensen boden zich vrijwillig aan om gladiator te worden en keizer Commodus liet Rome schrikken door zelf in de arena te vechten. Maar voor de meeste van deze moordenaars was het leven hard en kort. Er waren verschillende soorten gladiatoren, elk met andere wapens. De geregelde toeschouwers hadden hun favorieten: keizer Titus hield van Thraciers, Claudius had een hekel aan Retiarii

Badhuizen

Elke Romeinse stad, hoe klein ook, had een badhuis. De honderden badhuizen of thermen in Rome waren bijna allemaal gratis, zoals de enorme thermen van Caracalla (bijna 110.000 vierkante meter) een waar paleis vol marmer en mozaïeken. De Romeinen gingen naar het badhuis om fit te blijven en zich schoon te houden, maar ook om ander mensen te ontmoeten. De meeste mensen gingen elke dag in de namiddag naar een badhuis. Eerst werkten ze zich in het zweet door met gewichten te trimmen, te boksen, te worstelen of balspelen te doen. Een typische sport voor vrouwen was hoepelen. De badgasten begonnen in het caldarium, een warm met stoom gevuld vertrek. Daar werd hun lichaam eerst ingewreven met olijfolie en dan met een krabber schoon geschraapt. Dan koelden ze langzaam af in het tepidarium, gevolgd door een snelle duik in het ijskoude frigidarium en misschien nog een paar baantjes in het openlucht bad. Badhuizen hadden een slim verwarmingssysteem. In de stookruimte werd verwarmde lucht door de vloeren en door leidingen in de muur geleid. De temperatuur was per vertrek regelbaar. Sommige badhuizen, zoals de Aqua Sulis in Engeland, gebruikten warmte bronnen. Meestal was het ook zo dat als je binnenkwam er sandalen voor je klaarlagen.

Godsdienst

De hoogste Romeinse god was Jupiter, het hoofd een familie van goden en godinnen die op den duur gelijk werden geschakeld met de oude Griekse goden. Jupiter met de Griekse god Zeus, zijn vrouw Juno met Hera en zo verder. De goden werden gunstig gestemd met erediensten en offers. Door de eeuwen heen namen de Romeinen ook goden en religies uit andere streken over. Godsdienst en politiek waren nauw verbonden. Julius Caesar, een atheïst, was zelf opperpriester. Bij de Romeinse godsdienst hoorden uitgebreide ceremonies waarin wijn, wierook of andere offergaven werden gebracht en dieren werden geofferd. Het offerdier werd eerst bestrooid met gezouten bloemen, klaargemaakt door de Vestaalse Maagden en alter sneden speciale priesters de wil van de goden uit lever of andere ingewanden. Vesta, een zus van Juno, was verbonden met de voorspoed van de Romeinse staat. In haar ronde tempel op het Forum Romanum werd haar eeuwige vlam brandend gehouden door de enige priesteressen in Rome, de Vestaalse Maagden. Deze dochters uit adellijke families werden als meisje uitverkoren en dienden de godin dertig jaar. Thuis bij een altaar in het Atrium, vereerden de Romeinen hun huisgoden of penaten en de mannen de geesten van gestorven voorouders. Andere lagere goden en geesten, zoals de laren, hoorden bij bepaalde plaatsen. Hun heiligdommen stonden vaak bij kruispunten.

Geneeskunde

De medische wetenschap stond nog in de kinderschoenen in de Romeinse tijd. De meeste Romeinen geloofden dat ziekte veroorzaakt kon worden door de goden, hekserij en vervloekingen. Velen zochten bovennatuurlijke kuren voor kwalen en reisden naar verre tempels en badplaatsen, als Bath in Engeland. Geneesheren, bijna allemaal mannen en voornamelijk Grieken, waren duur en sommigen waren kwakzalvers. Zelfs bekwame geneesheren konden mensen niet redden van die vandaag de dag genezen kunnen worden door antibiotica of een paar dagen ziekenhuisopname. Blinde darm ontsteking was bijvoorbeeld altijd dodelijk. De Romeinen hadden een aantal effectieve geneesmiddelen, maar zonder echte narcotica was chirurgie pijnlijk en gevaarlijk. Het is dus niet verwonderlijk dat mensen wonderbaarlijke genezingen van de goden verwachtten.
© 2007 - 2019 Cheri, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Hoe maak je een werkstuk?Hoe maak je een werkstuk?Een werkstuk te maken is heel erg eenvoudig, als je wilt weten hoe dat moet lees dan verder. Zie dit als een handleiding…
Voorwoord & nawoord schrijvenVoorwoord & nawoord schrijvenEen voorwoord of nawoord schrijven is niet verplicht, maar komt wel vaak naar voren bij het schrijven van een werkstuk,…
Werkstuk laten maken door iemand andersWerkstuk laten maken door iemand andersEen werkstuk of scriptie maken, kunt u tegenwoordig eenvoudig uitbesteden. Afhankelijk van de omvangrijkheid van de scri…
Een voorwoord schrijvenEen voorwoord schrijvenEen voorwoord schrijven voor een werkstuk is vaak een lastige taak. Het is immers het eerste stuk tekst dat de lezer te…
Leuke ideeën voor een werkstukLeuke ideeën voor een werkstukEen werkstuk maken doe je niet zomaar. Eerst moet je een onderwerp uitkiezen; het liefst een onderwerp waar niet te wein…

Reageer op het artikel "Werkstuk over "De Romeinen""

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Jgfranken, 19-09-2013 12:21 #5
Er moet nog wel bij, dat de Romeinen zijn uitgeroeid door de Franken, omstreeks jaar 500. Romeinen was een vervelend volk wat de gewone mensen onderdrukte, hun veel belasting oplegde en zichzelf verrijkte.

Zhong, 18-09-2013 11:07 #4
Het is erg duidelijk en handig voor een werkstuk.

Saz Abdula, 15-10-2009 18:59 #3
Wel goeie informatie heb hoge cijfer gehaald op school :-) Ben superblij dankjewel voor de informatie :-)

Joey, 29-12-2007 13:08 #2
Leuk spreekbeurt maar wel wat werken op hoe lang het is he, het is wel kort

Lisa van Wier, 18-09-2007 19:47 #1
Ik vindt het wel leuk maar er kunnen toch nog wel meer informatie bij staan want ik moet een werkstuk maken over de romeinen. Maar voor de rest is het wel leuk :-)

Infoteur: Cheri
Gepubliceerd: 28-03-2007
Rubriek: Educatie en School
Subrubriek: Werkstuk
Reacties: 5
Schrijf mee!