USA: De enige overgebleven supermacht

De wereld heeft decennia lang te maken gehad met meer dan een supermacht. Tegenwoordig wordt er gesproken over het feit dat er eigenlijk nog maar een supermacht is. De USA. Maar waarom is er nu nog maar een supermacht over? In dit artikel worden de volgende onderwerpen besproken:

• Hoe kan het dat de USA de enige supermacht is die overleefde?
• Wat is de relatie van de USA en de UN?

Hoe kan het dat de USA de enige supermacht is die overleefde?

1. Je bent pas een supermacht als je als land voldoet aan de volgende eisen:
2. Je moet een militaire en economische macht zijn
3. Je macht moet wereldwijd zichtbaar zijn
4. Je moet autonoom zijn en je zelf kunnen voorzien

Sinds het einde van Tweede Wereldoorlog is de USA een economische grootmacht. Het einde van de Koude Oorlog zorgde opnieuw voor een economische opleving. Ook militair gezien is de USA het sterkste land van de wereld.
Nadat het kapitalisme het communisme overwon, heeft de USA verreweg de meeste invloed gehad in de wereld. De invloed van het land is overal aanwezig. De USA gaf vorm aan de internationale relaties en zorgde voor de oprichting van de Verenigde Naties.
Het land is autonoom en kan zich zelf voorzien.

Zoals hierboven gedemonstreerd is, voldoet de USA wel aan de criteria die een land een supermacht maken. Er zijn echter een aantal opmerkelijke zaken te noemen. De USA heeft de UN nodig. Mensen zeggen dat dit aangeeft dat het land niet echt een supermacht is, want een supermacht zou niets of niemand nodig hoeven te hebben. Toch kan de USA niet zonder de UN.

Afgezien maakt de USA gebruik van zowel hard als soft power. Hard power is militaire en economische macht. Wanneer het land voor soft power gaat, probeert het haar zin te krijgen door samenwerking aan te gaan met andere landen. Dit doet de USA vaak om zo haar daden te verantwoorden. De UN is erg geschikt om soft power in uit oefenen voor de USA.

Wat is de relatie van de USA en de UN?

De USA is grotendeels verantwoordelijk voor de oprichting van de UN. De relatie tussen de twee is echter altijd nogal ambivalent geweest. Nu en dan zoekt de USA toenadering met de UN, maar vaak negeert het ook de uitspraken van de UN. Enerzijds heeft de USA de support nodig van de UN om haar acties te verantwoorden en laat het land de taken waaraan ze begonnen graag afmaken door andere UN leden. Het is ook gunstig voor de USA als er zoveel mogelijk landen lid worden van de UN. Dit komt omdat de UN gebaseerd is op standpunten die gunstig en belangrijk zijn voor de USA.

Waar de USA eigenlijk de hele tijd mee bezig is, met het bewerken van de regels van de UN, zodat deze zo gunstig mogelijk zijn voor hen. De USA weet dat het de enige supermacht is. Het land zou dus in principe zonder de zegen van de UN kunnen. Toch wordt er veel aandacht geschonken aan soft power. Een reden hiervoor is, dat de USA graag een supermacht wil blijven. Verder is het samenwerken voor de USA ook veel doeltreffender en goedkoper.

Hoewel de USA officieel de enige supermacht heeft, kan het land zonder samenwerking lang niet alles bereiken. Tegenwoordig wordt er gesproken over het board systeem.

• Top board: dit zijn de militaire issues. Op dit gebied regeert en domineert de USA. Ze kunnen zelf bepalen waar ze militair in actie komen.
• Middle board: dit gaat over de economische zaken en het verdelen van macht. Hierover kan de USA niet regeren. Ze zullen altijd de steun nodig hebben van bijvoorbeeld de EU en Japan.
• Bottom board: dit gaat over conflicten tussen landen. Dit kan de USA niet controleren.