Rugzakbegeleiding

Wanneer ouders/verzorgers te horen krijgen, dat hun kind de basisschool niet zal kunnen doorlopen zonder extra hulp is dat een keiharde confrontatie. In dit artikel geven we je graag meer informatie hoe hiermee om te gaan en wat de beste aanpak kan zijn in deze situaties.

Wat kunnen ouders verwachten als hun kind een rugzakbegeleiding krijgt?

Sommigen verwachten dit al, voor anderen komt deze boodschap als een donderslag bij heldere hemel en men is er behoorlijk door aangeslagen. Zie het echter niet zo zwaar in, want het betreffende kind komt nu in aanmerking voor passend onderwijs, Er moet extra zorg en een aangepast programma komen voor het kind. Het kind is hier erg bij gebaat en er valt waarschijnlijk een zware last van zijn schouders. De school van het kind krijgt extra handvatten, handreikingen en draaiboeken om goede zorg te bieden.

Ontwikkeling van het kind

Aan de ontwikkeling van het kind moet zo optimaal mogelijk recht worden gedaan. In een groepsplan staan maatregelen voor kinderen die extra instructies, uitdagingen en/ of begeleiding nodig hebben. Er moet doorlopend zorg worden geboden en er moet een doorgaande lijn te zien zijn in de afstemming van het aangeboden onderwijs en de behoefte van de leerling: kortom er moet Passend Onderwijs worden geboden in de groep en in de school.

De nodige hulp

Soms kan een school niet zelf de benodigde hulp bieden en heeft ze begeleiding en ondersteuning van buiten nodig. Goede afspraken zijn hierbij noodzakelijk en ook de ouders of verzorgers zijn in deze heel belangrijke partners. Een interne begeleider van een school heeft hierin een belangrijke taak. Natuurlijk is de leerkracht van het kind de eerst aangewezen persoon om dingen die niet goed gaan op school te signaleren, dit geldt voor de ouders/ verzorgers in de thuissituatie. Ouders/ verzorgers dienen thuis de signalen op te pikken en het is hun taak hun zorgen met de leerkracht te delen. Zij merken vaak thuis aan het gedrag van het kind dat er dingen op school niet gaan zoals ze moeten gaan. Wordt het kind overvraagd, of wordt het kind juist niet voldoende uitgedaagd? Het is dus de taak van de ouders om bij het kind veranderingen van het gedrag te herkennen, serieus te nemen en op zijn minst te signaleren en hun zorgen met de leerkracht van het kind te delen.
Het dient een samenwerking te zijn tussen de school en de ouders. Dit moet niet los van elkaar worden gekoppeld.

Een gesprek op school

Na een gesprek op school kunnen ouders een andere kijk krijgen op het probleem van het kind. Natuurlijk maakt elke ouder zich in eerste instantie grote zorgen over de toekomst van hun kind, deel deze zorgen met de school. Ouders worden gerustgesteld wanneer zij de informatie krijgen hoe het kind zo adequaat mogelijk hulp gaat krijgen. Zorg voor een korte lijn tussen ouders en leerkracht. Ouders krijgen te horen en te zien welke zorg er geboden kan worden.

Vroeger en nu

Voorheen leidden leerstoornissen ertoe dat kinderen naar het speciaal onderwijs werden verwezen. Omdat dit te duur werd mochten alleen kinderen met ernstige en complexe problemen op het speciaal onderwijs worden toegelaten. Daarna kwam W.S.N.S: Weer Samen Naar School in zicht. Echter het ideaal wordt niet bereikt. Fundamentele verbeteringen en veranderingen zijn hard nodig. De werkdruk voor leerkrachten is erg hoog.

Nu de problemen bekend zijn kan er op maat zorg worden geboden. Eens per een bepaalde periode zal een ambulante begeleider het kind onder haar of zijn hoede nemen. Er worden op het probleem aangepaste spellen, werkbladen ingezet. Ook vele gesprekken, wanneer bij een kind bijvoorbeeld emotionele problemen spelen, worden gevoerd. En deze zullen zeker vruchten afwerpen. Zij of hij kan het kind leren denken over denken en het leren begrijpen van emoties bij zichzelf en bij anderen. Sociale vaardigheden komen aan bod. Natuurlijk ook de schoolse vaardigheden spelling enz. als zich daarbij problemen voordoen krijgen de aandacht. Testjes kunnen worden gedaan om bepaalde zaken uit te sluiten of juist aan te tonen.

Dit zijn allemaal belemmerende factoren bij een leerling, waarop de zorg wordt afgestemd.

De kwaliteiten richten op

Gelukkig wordt er ook voor gekozen om niet alleen een negatieve insteek te hebben bij het kind maar juist een positieve. Richt je op de kwaliteiten en niet alleen op de tekortkomingen.

• Wat kan het kind goed?
• Wat vindt het kind leuk?
• Waardoor wordt het kind gestimuleerd?
• Welke aanpak past bij dit kind?

Deze positieve kijk op de leerling biedt tegenwicht aan het negatieve beeld. Het geeft hoop, het biedt perspectief. Het is niet meer het kind met de tekorten maar het kind met de mogelijkheden. En dat geeft weer hoop op een mooie toekomst.