Boekverslag: Ik heb een mens vermoord

Een boekbesprekingen maken is niet altijd makkelijk. Dit artikel is een mogelijke manier om een boekverslag te schrijven. Als voorbeeld is Ik heb een mens vermoord van Machteld Libert genomen.

Samenvatting

In dit boek vertellen drie moordenaars over hun daden, hun schuld en hun boete. De eerste moordenaar die aan het woord is in het boek is Antoon Timmermans. Antoon Timmermans wil liever zijn echte naam niet in het boek zien staan en blijft dus anoniem. Antoon is een charmezanger die zijn vriendin Isabel gewurgd heeft met een sjaal. Het moment waarop hij zijn vriendin gewurgd heeft is voor hem een zwarte plek. Hij weet nog dat hij haar sjaal heeft opgeraapt en het volgende dat hij zich kan herinneren is dat hij voor zijn vriendin zit met de sjaal rond haar nek en zijn vingers. In dit boek wordt het proces van Antoon mee gevolgd en krijgen we verschillende getuigenissen van ex-vriendinnen van Antoon te horen.
De tweede moordenaar die in dit boek aan het bod komt is Gustaaf Van Eyken, ook gekend als de vampier van Muizen. Hij terroriseerde begin jaren ’70 de streken rondom Muizen. Hij heeft zijn bijnaam gekregen omdat hij in de borsten van zijn slachtoffer beet. In dit boek verteld hij hoe het verder gaat in de gevangenis. Gustaaf heeft beslist dat hij niet meer vrij wil komen uit angst dat hij zal hervallen.
De laatste moordenaar die zijn verhaal doet in dit boek is Brûsk Ba. Ook hij heeft besloten om onder een andere naam zijn verhaal te doen. Brûsk is op een eigenaardige manier terecht gekomen in dit alles. Hij beloofde een vriend dat hij mee zou gaan zonder eigenlijk te beseffen voor wat hij juist had toegezegd. Maar dacht Brûsk, belofte maakt schuld. Toen hij wist dat het om een afrekening ging hadden ze hem wijsgemaakt dat het was omdat deze persoon kinderen mishandelde. Maar op de dag zelf liep alles uit de hand.

Apologie

Een boek puur als sensatie! Ik zie het jullie al denken, weer een boek dat medelijden wil wekken en zegt het zijn ook maar mensen! Een fantastisch boek voor ramptoeristen. Of toch niet?
In dit boek worden de moordenaars bekeken vanuit drie standpunten:
Machteld Libert kruipt in het hoofd van de moordenaar en gaat op zoek naar het waarom, hebben ze een schuldgevoel, hebben ze spijt? Ze gaat hen bezoeken in de gevangenis en volgt op hoe het met hun gaat.
Walter Damen verteld wat de rechten zijn van deze moordenaars, hij legt uit wat een eerlijk proces is en waarom ze daar recht op hebben.
Chris Dillen zoekt dan weer uit of er iets fout gegaan is in de persoonlijkheid, wat er is fout gegaan en of ze daardoor toerekeningsvatbaar zijn of niet. Hij geeft ons ook een heel ander beeld van wat ons rechtssysteem allemaal inhoudt. Want vinden jullie soms niet dat die gevangengen het toch oh zo goed hebben als ze ontoerekeningsvatbaar verklaard worden?
Wel dan zijn jullie goed fout! Deze gevangenen hebben wel degelijk professionele hulp nodig en die krijgen ze niet in een gevangenis. En in onze samenleving zit een gevangene minstens even lang in internering zonder hulp dan gewoon in de gevangenis zonder hulp. Gevangenen die thuis horen in een psychiatrische instelling, maar daar niet in terecht komen, en dan na tien jaar vrijkomen gaan de samenleving terug in zonder enige deftige kans op slagen. Want ze hebben nog steeds last van hun persoonlijkheidsstoornis en weten niet hoe ze daar mee om moeten gaan. Ze komen de gevangenis uit als een wandelende tijdbom.
Mensen die nog niet in contact gekomen zijn met het rechtssysteem, weten niet wat er gebeurd in de gevangenissen in België en hoe het leven daar is. Als jullie graag eens wat meer willen weten over hoe het leven er aan toe gaat in een gevangenis dan is dit een perfect boek om te lezen. Je krijgt inzicht in ons rechtssysteem en je gaat inderdaad begrijpen dat deze moordenaars ook maar mensen zijn. Dit boek leest ook zeer vlot en is zeker en vast niet alleen maar gericht op sensatie en is niet alleen gericht op de moordenaar en de slachtoffers om medelijden te wekken. Nee, dit boek geeft een perfect beeld van wat het ook bij de daders teweeg brengt als zij iemand vermoord hebben. Dit is voor hun een onomkeerbare drang en deze drang moet verholpen worden om de persoon zelf te kunnen helpen. Een moordenaar heeft een mens vermoord, maar deze blijven zelf wel een mens.
Als je kijkt naar Gustaaf Van Eyken is het begrijpelijk dat sommige mensen het moeilijk hebben om ook in hem de mens te vinden. Zelfs bij het schrijven van dit boek loog hij soms om zichzelf beter voor te doen dan hij werkelijk is. Maar door de hulp van gerechtspsychiater Chris Dillen werd deze leugen onderschept en hebben we weer een beter inzicht. Deze gevangenen willen zich beter voordoen als ze zijn uit angst voor de reactie van de samenleving. In deze samenleving krijgen deze mensen bijna geen nieuwe kansen. Er zouden meer projecten moeten opgestart worden in de gevangenissen in België. Zo kunnen gevangenen die nog de kans hebben om vrij te komen van in het begin aan een opleiding starten en hebben ze een doel in hun leven. Dit kan hun slaagkans in de maatschappij omhoog halen wanneer ze terug vrij komen.

Schildering van de personages

Meeste sympathie

Ik voelde het meeste sympathie voor Machteld Libert omdat zij oog in oog stond met moordenaars terwijl dit niet bij haar dagelijkse job hoort. Ze heeft de verhalen van de moordenaars goed naar voor gebracht en heeft er zelfs voor gezorgd dat ik soms medelijden kreeg met de laatste moordenaar van dit boek.

Met wie zou je voor geen geld van de wereld willen gaan eten?
Ik zou voor geen geld van de wereld met Gustaaf Van Eyken willen gaan eten. Hij is de grootste moordenaar van de drie en geeft zelf toe dat hij angst heeft om terug vrij te komen omdat hij denkt dat hij misschien zal hervallen. Dat is iets te riskant om daarmee te gaan eten. Ook verteld hij in het boek dat zijn enige criteria om een slachtoffer te kiezen was dat ze alleen moest zijn.

Met welk personage zou je het meeste optrekken?
Chris Dillen is iemand waar ik graag eens mee zou optrekken om zo meer informatie te winnen over hoe het is om te werken als gerechtspsychiater. Aangezien ik zelf toegepaste jeugdcriminologie ga studeren interesseert de criminaliteit mij heel sterk.

Als je moest kiezen en je moet een moordenaar vrijspreken, wie zou je dan vrijspreken?
Dan zou ik Brûsk Ba vrijspreken aangezien hij in dit hele ‘gedoe’ ongelukkig terecht gekomen is. Ik vind ook dat hij diegene is die het minste een gevaar is voor onze samenleving. Ondertussen is hij wel vrij, weliswaar met een enkelband, maar ik vind ook dat hij die tweede kans echt verdiende.

Vind je dat Gustaaf Van Eyken nog vrij mag komen?
Iedereen verdient een tweede kans maar aangezien hij zelf aangeeft zichzelf niet te vertrouwen, zou het beter zijn dat hij voor zijn eigen bestwil in de gevangenis blijft. Ik vind wel dat hij zijn verlofdagen zou moeten terug krijgen zodat hij toch een beetje het gevoel kan houden dat hij nog steeds een mens is.