Het dagboek van Anne Frank: Het Achterhuis

Het aangrijpende levensverhaal van Anne Frank is wereldwijd te lezen in een van de meest gelezen boeken; Het Achterhuis. Het Joodse meisje hield vanaf haar dertiende jaar tot haar vijftiende jaar een dagboek bij dat nog steeds wereldwijd gelezen wordt.

De eerste levensjaren van Anne Frank

Anne Frank was een Joods meisje, geboren op 12 juni 1929 in Frankfurt am Main. Tot in het jaar 1933 leidt ze, samen met haar zusje Margot, haar vader Otto Frank en haar moeder Edith Frank daar een gelukkig leven. Nadat Hitler aan de macht kwam, besloot Otto Frank een bedrijf op te zetten in Amsterdam en verhuisde de familie hier dan ook naar toe.

In het jaar 1940 vielen de duitsers Nederland binnen en begon het gevaar voor de familie Frank te stijgen. De Tweede Wereldoorlog brak uit. Het besluit om onder te duiken viel toen er een oproep voor Margot kwam. Ze zou naar een Duits werkkamp moeten. Het onderduikadres bevond zich aan de Prinsengracht in Amsterdam, in het kantoorgebouw van Otto Frank. Deze plek werd het Achterhuis genoemd.

Het wereldwijd gelezen dagboek

Vanaf haar dertiende verjaardag, 12 juni 1942 tot 1 augustus 1944, hield Anne een dagboek bij. Hierin schreef ze haar diepste geheimen, gevoelens, levensdromen, haar beleving naar de mensen om haar heen en hoe zij naar de wereld keek. Dit dagboek is een van de meest gelezen boeken ter wereld geworden. Anne Frank stierf in het concentratiekamp Bergen Belsen in Duitsland, ze was 15 jaar. Na de dood van Anne, heeft haar vader ervoor gezorgd dat haar dagboek werd gepubliceerd. Het Achterhuis verscheen in het jaar 1947 en heeft vele mensen wereldwijd tot ontroering gebracht en de vraag laten stellen hoe deze waanzin ooit heeft kunnen gebeuren.

Mijn kijk op het dagboek van Anne Frank: Het Achterhuis

Naar mijn mening is dit boek tot nu toe het mooiste en indrukwekkende boek geweest dat ik tot nu toe gelezen heb. Het is een boek dat een heel leven vertelt van een meisje dat niet vrij mocht leven zoals dat nu voor de meesten zo vanzelfsprekend is. Het geeft stof tot nadenken, over de vreselijke periode die zij moest doormaken en hoe het zou zijn om zelf in zo'n situatie te verkeren. Het brengt je terug in de tijd, terug naar de onwerkelijkheid.

De indeling van het boek is zeer overzichtelijk en de dagboekbrieven zijn vloeiend door te lezen zodat het verhaal je blijft pakken en de neiging geeft om steeds maar door te lezen. Het blijft je intrigeren tot aan de laatste bladzijde, wat mij betreft is dit inderdaad een van de boeken dat tot wereldwijd niveau erkend mag worden.