Boekverslag: Nora Roberts 'Het heetst van de dag'

Nora Roberts is een gekende Amerikaanse schrijfster, die meer dan honderd boeken op haar palmares heeft. Veel van haar boeken kwamen onmiddellijk op nummer 1 van de New York Times-bestsellerlijst. Een nieuw begin, Eerbetoon, Vastberaden en De zoektocht, zijn een kleine greep van titels die deze vrouw heeft geschreven.

Gegevens

• Titel: Het heetst van de dag
• Oorspronkelijke Titel: High Noon
• Auteur: Nora Roberts
• Eerste druk: 2007

Samenvatting

Phoebe MacNamara, is naast een uitstekende onderhandelaar bij de politie ook een belangrijke steunpilaar voor haar familie. Zowel haar moeder als haar dochter hebben haar aandacht en liefde nodig. Dit verandert echter wanneer Phoebe wordt aangevallen door een bekende op haar werk. De sterke Phoebe wordt het slachtoffer van bedreigingen, smakeloze grappen en zelfs meer. Het wordt een ware race tegen de tijd om er voor te zorgen dat niemand in haar nabije omgeving het slachtoffer wordt, want haar belager gaat over lijken om Phoebe te kraken en daar te krijgen waar hij haar wil.

Hoofdpersonen

Phoebe MacNamara
‘Ze heeft groene ogen en een slank, klein lichaam.’ (blz. 28)

Woont samen met haar moeder, Ava en Carly in één huis. 33 jarige moeder van Carly, 7 jaar en gescheiden van Roy.
‘Zo is Roy. Impulsief. Zijn howelijk met mij was een bevlieging, net als zijn instemming om een gezin te stichten. Beide bevredigden hem niet echt, dus ging hij op zoek naar de volgende.’ (blz. 99)
Heeft in het verleden een akelige situatie meegemaakt samen met haar moeder en Carter. Zo hebben ze Dave leren kennen.

Doet haar job als gijzelings- en crisisonderhandelaar graag en goed.
‘Ze mocht dan een kruiwagen hebben gehad, in de persoon van Dave, die de deur in het korps voor haar op een kier had gezet, zij had die deur zelf wijd opengeduwd en haar rang en positie op eigen kracht verdiend.’ (blz. 29)
‘Een vrouw die Quantico had overleefd, die geploeterd had om de politietraining en de onderhandelaartraining te doorstaan, waar vrouwen met tien tegen één in de minderheid waren, had al eerder gegniffel gehoord.’ (blz.46)
“’Ik denk dat sommigen van ons (haar collega’s) je beschouwen als het lievelingsnichtje van de hoofdinspecteur. Er werd wel gemopperd toen je hier kwam van de FBI en de leiding overnam. Je bent een goede baas. En dat is het enige wat hier telt.’” (blz. 73)

Duncan Swift
‘Hij had weelderig dik bruin haar dat slordig rond een hoekig gezicht viel, een mooie, sterke mond en zachtblauwe ogen waarin op dat moment een bezorgde blik te lezen viel.’ (blz. 19)

Deze eigenaar van een paar bars ontmoet Phoebe wanneer een ex-personeelslid zelfmoord wil plegen
‘Zijn glimlach was verdomd effectief, dacht ze. Het was te zien dat hij die gemakkelijk en vaak gebuikte. En zijn ogen, zacht en mistig blauw, keken je recht aan. Uit ervaring wist ze dat veel mensen niet graag een dergelijk rechtstreeks oogcontact maakten. Maar deze man liet je weten dat hij je niet alleen bekeek, maar dat hij ook aan je dacht terwijl hij dat deed.’ (blz. 30)
'Ook al was hij gemoedelijk en loyaal, toch was hij geen golden retriever-type, zoals hij het noemde. Daarvoor had zijn persoonlijkheid te veel lagen en wist hij goed wat hij wilde.' (blz. 255)

Arnie Meeks
Hij is arrogant en doet neerbuigend naar Phoebe toe. Wanneer hij een gijzelnemer tot zelfmoord drijft, is voor Phoebe de maat vol.
‘Zijn hand ging naar het wapen aan zijn zij, zijn vingers dansten eroverheen en Phoebe zag een bepaalde blik in zijn ogen die haar vertelde dat hij meer was dan een arrogante klootzak.’ (blz. 72)
‘Hij is een machtswellusteling en hij is bevooroordeeld, seksistisch en onbesuisd. Hij hoort niet thuis in het politiekorps.’ (blz. 108)
‘Hij heeft me recht in mijn gezicht teef genoemd, om nog maar te zwijgen over alle keren dat hij dat achter mijn rug heeft gezegd. (…) Hij respecteert mijn gezag niet, sterker nog, hij voelt niets dan minachting voor me.’ (blz. 108)

Dave McVee
Hoodinspecteur
‘Hij was nog precies hetzelfde als op de dag dat ze (Phoebe) hem had leren kennen. Een beetje grijs bij zijn slapen en bij zijn ogen zaten de lijntjes die een man meer karakter verleenden en een vrouw ouder lieten lijken. Maar zijn ogen zelf waren nog altijd helder en blauw, en, voor haar, gedrenkt in kalme wijsheid.’ (blz. 45)
“‘Als Dave er niet was geweest, was er niemand geweest om ons in veiligheid te brengen. (…) Dave heeft contact met ons gehouden. Daar vallen nog meer lange verhalen over te vertellen, Maar Dave pratte met me over gijzelings- en crisisonderhandelingen. Hij dacht dat ik er aanleg voor had, en bovendien zou ik weten hoe het aanvoelde om aan de andere kant te zitten. Ik wilde hem een plezier doen en het klonk opwindend. Daarom volgde ik de opleiding en ik ontdekte dat Hij gelijk had. Ik ben er goed in.’” (blz. 104)

Essie
Phoebes moeder is getraumatiseerd door het verleden en heeft pleinvrees.
'Ze kon zichzelf niet toestaan de angst binnen te laten en de overhand te laten krijgen. Ze wist dat angst centimeter voor centimeter naderbij sloop en zich meester maakte van alle hoekjes en gaten.' (blz. 139)
"'Voor ze met Benedict MacNamara trouwde, was ze Essie Carter. Door haar huwelijk kwam ze hoger op de sociale ladder, maar de arme ziel is voor haar dertigste al weduwe geworden. Heel triest! Ze heeft al meer dan tien jaar geen voet buiten gezet. SOms loopt ze de veranda op en ze is nog altijd even knap als vroeger.'" (blz. 205)

Carter
Phoebes broer
‘Mama hoefde maar naar Carter te kijken, naar zijn weelderig bruin haar, warme donkerbruine ogen, de vorm van zijn kin, zijn neus en zijn mond om de echtgenoot te zien die ze al zo vroeg had verloren.’ (blz. 22)

Ava
‘Met haar drieënveertig jaar bleef Ava Vestry Dover de mooiste vrouw uit Phoebes kennissenkring.’ (blz.23)

Thema

• Het veiligste plekje, kan opeens heel onveilig en gevaarlijk worden.

Structuur en opdracht

• Het verhaal bestaat uit 3 delen en 31 hoofdstukken.
• Als lezer krijg je het standpunt van verschillende personages, onder andere : Phoebe, Duncan, de belager, ... .
• Het boek is opgedragen aan Amy Berkower, de onderhandelaar.

Symbolen en motieven

• Oude wonden : Net als Phoebe heeft Duncan een verleden dat niet zo rooskleurig is.‘Zij wist veelover oud verdriet en hoe moeilijk het was om dat diep vanbinnen weg te stoppen. Hij droeg zijn wonden iet als een teken van trots, zoals velen deden. Wel piekerde hij en van tijd tot tijd over, iets wat ze zelf ook graag deed. Maar hij leek die oude wonden, die oude littekens, niet zijn hele leven te laten bepalen.’ (blz. 255)
• Dankbaarheid :‘Er waren tientallen taken die zij (Phoebe) niet op zich hoefde te nemen omdat haar moeder en Ava er waren. Duizend kleine zorgen die zij terzijde kon schuiven.’ (blz. 34)
• Obsessie :De belager neemt tijd om wraak te nemen. Hij zorgt er voor dat niets kan mislopen en alles gestructureerd is. En als hiervoor mensen moeten sneuvelen, dan zal het zo gebeuren.
• Schuld door lafheid : De man die Phoebe achtervolgt geeft haar de schuld van een bepaalde gebeurtenis die zijn leven heeft veranderd. Hij is er dan ook van overtuigd dat ze enorm laf is. En hij wil kost wat kost wraak.

Plaats

Het verhaal speelt zich af in Savannah, USA.

Perspectief/Vertelwijze

De vertelvorm is in de derde persoon.

Evaluatie

Best wel een spannend boek, want wie wil nu niet weten wie er achter al dat onheil zit!? Ik in ieder geval wel. Ik had het wel wat moeilijk met de romantiek, wat voor mij het verhaal wat vertraagde. De romance tussen Phoebe en Duncan was soms wat te veel beschreven. Maar smaken verschillen en ik kan me voorstellen dat er veel mensen hier geen probleem mee hebben. Nu in ieder geval ik heb het boek uitgelezen en ik heb er van genoten. Meer zelfs ik ga Nora Roberts nog wel eens op mijn verlanglijstje zetten!