Boekverslag : Sarah-Kate Lynch 'Zalig zijn de kaasmakers''

Hier vind je een boekverslag van de debuutroman van Sarah-Kate Lynch 'Zalig zijn de kaasmakers''. Het boek is ook gekend als 'De goddelijke kaasmakers van Coolarney House'. Sarah-Kate Lynch is ook auteur van 'De geur van brood', 'Zoet verlangen' en 'De smaak van champagne'.

Gegevens

• Titel: Zalig zijn de kaasmakers
• Oorspronkelijke titel: Blessed are the cheesemakers
• Auteur: Sarah-Kate Lynch
• Eerste druk: 2002

Samenvatting

Fee en Corrie werken al jaren samen met als resultaat: kazen. Niet zo maar kazen, maar kazen met wereldse roem. Naast dat hebben ze nog een specialiteit, het opvangen van mensen die in de knoop liggen met zichzelf en hun omgeving. Het is dan niet te verwonderen dat de New Yorkse Kit na het horen dat hij ontslagen is en ook nog eens zijn woonst verliest, op ‘bezinning’ gaat bij de Ierse kaasmakers.
En dan heb je Abbey, die na de ontdekking dat haar man ontrouw is, vlucht naar haar moeder. Het is uiteindelijk de enige persoon, die ze nog heeft. Maar echt welkom is ze niet en ook daar komt ze tot een nare ontdekking. Reddeloos vlucht ze naar haar grootvader Correy, die ze niet meer gezien heeft sinds ze vijf was.
Fee en Corrie hopen dat de terugkomst van de kleindochter en Kit de toekomst van de kaasboerderij verzekert, want uiteindelijk worden ze er ook niet jonger op. Maar noch slagen Kit of Abbey er in om een goede kaas te maken. Beiden hebben ze eerst nog een lange weg af te leggen wat hun gevoelens betreft.

Hoofdpersonen

Kit : Christopher Stephens, 32 jarige New Yorkse beurshandelaar, die recent weduwnaar is geworden.
'Kerel, op de dag dat jij Jacey Grey leerde kennen, hield je op mijn beste kracht te zijn. Het was al erg genoeg toen ze was, maar sinds ze er niet meer is ben je veranderd in iemand die ik niet meer ken. Moet je jezelf eens zien! Ik kan de drank hier helemaal ruiken, Kit.' (blz.24)
‘Ik ben echt geen Moeder Theresa, ik probeer alleen voor mijn familie te zorgen omdat ik altijd heb gevonden dat ze goed voor mij hebben gezorgd.' (blz. 72)

Abbey: 29 jaar, getrouwd met Martin (ook Bruce genoemd)
‘Hij zag een onbevangenheid in haar die hem in staat zou stellen om haar in te passen in het soort leven dat hij wilde leiden. Bovendien was Abbey mooi. Klein en zacht en triest en afhankelijk op een manier die bij hem de behoefte wekte om voor haar te zorgen. (…) Ze werden verliefd en waren binnen een maand getrouwd, (…)’ (blz. 43 midden)
‘ (…) Ik kan zo zien dat het bij jou niet uit de pan swingt en jij een ongelukkig muurbloempje bent.’ (blz.88)
‘Martin had haar zes jaar daarvoor naar Brisbane gestuurd, toen ze na vijf jaar huwelijk en geen voorbehoedsmiddelen nog steeds niet in verwachting was. (…) De gynaecoloog vertelde dat ze kans van één op een miljoen had om zwanger te worden.’ (blz. 88)
'Toch had Abbey ondanks haar boosheid nog een zekere zachtheid, die Rose besefte hij opeens, nooit en te nimmer had gehad.' (blz. 240)

Corrie: Joseph Corrigan, vader van Rose en grootvader van Abbey
‘Op zijn drieënzeventigste leek Corrie nog net zo sprekend op Jimmy Stewart als in zijn jonge jaren. (…) Zijn ogen waren glinsterend blauw, en zijn dikke grijze haar, was met ouderwetse, ongeparfumeerde brillantine naar achteren gekamd. Vroeger was hij een meter vijfentachtig geweest, maar tegenwoordig had zijn rug een kromming die hem centimeters kleiner maakte, (…). ‘ (blz. 10 onderaan)

Fee: Joseph Feehan
‘Fee was even klein en rond als Corrie, lang en slank, en als ze naast elkaar stonden, hetgeen vaak gebeurde, zagen ze er van een afstand uit als de letter ‘d’ of ‘b’ – afhankelijk van hun positie ten opzichte van elkaar. (blz. 11 midden)
‘Hij kende Joseph Feehan al drieënzeventig jaar, en bijna al die jaren had hij zijn best gedaan om te begrijpen wat zijn vriend zei. Een paar jaar geleden had hij het opgegeven toen het tot hem was doorgedrongen dat het geen verschil maakte voor de uitkomst, en bovendien vormde raadselachtigheid een onderdeel van Fee’s charme, (…) (blz. 12 – bovenaan)
'Fee die maling had aan logica, vertrouwde op het lot, misschien omdat hij doorgaans wis wat het lot voor hem in petto had.' (blz. 179)

Structuur

Het verhaal bestaat uit 21 hoofdstukken en een epiloog.

Thema

Het kan raar lopen in het leven.

Symbolen en motieven

• Familieband: 'Hij hield hartstochtelijk van zijn kazen, maar aan wat hij op dat moment voor Abbey voelde, of op enig ander momen dat zijn gedachten beheerste, kon geen enkel zuivelproduct, zelfs geen berispelijk smetteloos juwel als de Prinses Garcia, ook maar in de verste verte tippen.' (blz. 11)
• Blindheid: Abbey zag niet wat haar echtgenoot uitspookte. Kit had niet door dat hij zijn leven aan het weg gooien was. Rose was zo vol van zichzelf dat ze niet zag dat Abbey nood had aan haar moeder.
• Verraad: ‘Rose had net als Martin, verraad verkozen boven liefde’. (blz. 148)

Tijd

Het heden. Het boek springt van de gebeurtenissen tussen Kit, Abbey en haar grootvader + zijn vriend Fee.

Plaats

Coolarney House in Ierland, New York en een eiland in de Stille Oceaan.

Opdracht

Het boek is opgedragen aan Sandy Lynch en Mark Robins.

Perspectief/Vertelwijze

Het verhaal is in derde persoon geschreven.

Evaluatie

Ik vond het een leuk boek. Zo vond ik bvb de beschrijving van de kaas die in elk hoofdstuk terugkomen wel fijn. De kaas verwijst feitelijk naar de gemoedstoestand van de persoon die in dat hoofdstuk de hoofdrol speelt. Een voorbeeld : 'Deze prinses had de uiterste verkoopdatum overschreden, en als een adellijke prinses bedierf, was dat een ervaring waarvan de tranen je in de ogen sprongen.Ze lag daar nu al bijna drie maanden in haar vetvrije papier, omhuld door een bruin papieen zakje van Murray's Cheese, en inmiddels waren alle lagen doortrokken. eens was ze lekker geweest, maar die tijd was voorbij.' (blz. 13)
Het is een ontspannend boek, niet dat het gaat blijven hangen, maar ik ben toch blij dat ik het gelezen heb. Het is soms voorspelbaar, maar dat stoorde me niet.