Boekverslag over Lanceloet

Dit is mijn boekverslag over het boek Lanceloet. Het is een boekje van voor 1900. Het is erg dun, snel te lezen en makkelijk te begrijpen.

Lanceloet en het hert met de witte voet

• Titel: Lanceloet en het hert met de witte voet
• Auteur: Niet bekend, maar mogelijk is het Lodewijc van Velthem
• Uitgever: Taal & Teken
• Vertaling: H Adema
• Eerste druk: 1982
• Aantal bladzijden: 47
• Soort werk: roman
• Literaire stroming: Middelnederlands

• De schrijver van het boek staat buiten het verhaal. Het gaat hier over iemand anders dan de schrijver zelf.
• Het verhaal is geschreven in het hij/zij-perspectief
• De tijd verloopt chronologisch per deel, maar het boek in het geheel niet, omdat er telkens een klein sprongetje terug is en het dan verdergaat met een andere ridder.
• Hoeveel tijd verloopt er tussen de eerste en laatste bladzijde? 2-3 weken
• Het verhaal is verdeeld in delen. Dit is minder dan 1% van het totale Lancelot-Handschrift.
• Ruimte: Het speelt zich af bij de woonplaats van de jonkvrouw, hoewel het niet bekend is of het een kasteel is of een dorpshuisje en het speelt zich af in het bos, waar Lanceloet strijdt om de witte voet.
• Thematiek: Goed tegen kwaad, waarin het goede zal zegenvieren!
• Motieven: Dappere ridders, Walewein, Lancelot, Slechte Ridder, Jonkvrouw, witte voet van het hert.
• Verklaring van de Titel: De titel slaat op Lanceloet, een dappere ridder, die eropuit gaat om de witte voet van een bepaald hert te veroveren om daarmee met de jonkvrouw te mogen trouwen.

Samenvatting:

Degene die de witte voet van een hert aan de jonkvrouw laat zien mag met haar trouwen. Een hondje zal de weg wijzen. Keye, de hofmaarschalk, doet een poging maar stuit op een rivier, durft er niet doorheen te zwemmen en gaat terug. Later probeert Lanceloet ook de witte voet te halen. Hij verslaat 7 leeuwen om bij het hert te komen en neemt de poot mee. Een ridder komt langs, die beloofd de witte voet naar jonkvrouw te brengen, maar verwond Lanceloet nog erger en gaat weg. Jonkvrouw geloofd hem niet, vraagt 2 weken uitstel en zo komt Lanceloet op tijd om alsnog met de Jonkvrouw te trouwen.

Wat waren mijn verwachtingen?
Ik kende het verhaal niet, maar andere Middelnederlandse verhalen spraken mij aan, zoals Mariken van Nieumeghen, waardoor ik wel het gevoel had dat het wel eens een boeiend verhaal zou kunnen zijn

Ik vond de passage waarin een ridder langs Lanceloet rijdt, hem belooft de witte voet van het hert naar de jonkvrouw te brengen en vervolgens, voordat hij weggaat, nog even Lanceloet te verwonden wel indrukwekkend. Ik vond het een laffe daad van een ridder om een weerloze ridder te verwonden zonder enige reden.

Beschrijving van de Personen:

• Lanceloet: Een dappere ridder die zelfs leeuwen verslaat. Hij ziet wel wat in de jonkvrouw. Verder komen we niet veel van hem te weten.
• Keye: De hofmaarschalk van de jonkvrouw, maar hij is niet zo dapper, durft niet te zwemmen. Verder wordt er niet veel over hem verteld.
• Jonkvrouw: Zoekt een man, bedenkt een soort wedstrijd, maar is niet dom en heeft wel door dat de ridder die met de voet aankomt niet zelf de poot heeft verkregen.

Welke vraag zou ik aan wie in het verhaal willen stellen en waarom?
Aan de ridder die Lanceloet verwondde: “Was dat nou echt nodig? Waarom ging je zelf niet gewoon de leeuwen verslaan en met de eer strijken?”

Alternatieve Titel:
De strijd om de jonkvrouw, dit geeft precies aan waar het nou om ging. In het boek gaat het ook om een wedstrijd waarin een huwelijk met de jonkvrouw de prijs is.

Evaluatie:

Het onderwerp:
Ik vond het onderwerp wel interessant. Op een bepaalde manier spreken de oude verhalen mij wel aan. Maar het was niet herkenbaar. Ik heb niets meegemaakt wat er op lijkt. Het boekje was kort en ik werd er niet door aan het denken gezet, want het verhaal had echt een gesloten einde. Net als de verteller in het boek de daad van de ridder tegenover Lanceloet als laf beschouwd vind ik dat ook. Het onderwerp werd wel met diepgang behandeld, het hele boekje ging wel over datzelfde onderwerp. Ik vond het nou niet echt nodig dat Keye ook nog eens ging proberen, als laffe ridder, de voet te krijgen. Ik zou het meer op Lanceloet aan laten komen en daar meer omheen vertellen. Ik lees weinig boeken, en al helemaal weinig over dit onderwerp.

De Gebeurtenissen:
Het belangrijkste in dit boek was toch wel de gebeurtenis rondom de wedstrijd. Dat was ook de enige gebeurtenis. Maar dat is logisch bij een boek van nog geen 50 bladzijden. Deze gebeurtenis had in het begin een saaie kant, toen gebeurde er nog niets, later werd het spannend, want toen ging Lanceloet vechten, vervolgens werd het wel een beetje triest toen Lanceloet werd verwond en het eindigde met een romantische afloop. Ik denk wel dat het zo echt gebeurd kan zijn. Deze gebeurtenis riep verder geen gevoelens bij mij op, behalve dan even tijdens het verhaal, zoals ik net heb beschreven. De afloop was wel erg abrubt, want de laffe ridder die Lanceloet verwondde was plotseling verdwenen.

De personen:
Deze personen waren normale mensen die je zo in die tijd had kunnen tegenkomen. Ik kon me wel aardig inleven in de personen en hun ideeën. De ridders waren eigenlijk wel 2 uitersten: de ene was heel laf en de ander was ineens heel erg dapper. Ik zit er tussenin. Het zijn ridders, dus die kom je nu niet op straat meer tegen. Ik vond de moed van Lanceloet positief en de lafheid van de andere ridder negatief. Ik vond de personen wel goed handelen, maar ik zou de jonkvrouw toch wat meer hebben laten doen toen de laffe ridder met de voet aan kwam zetten.

De opbouw:
Ik vond het verhaal goed te lezen, omdat het vertaald was naar het Nederlands van deze tijd. Ik heb het hele verhaal wel kunnen lezen. Toen Lanceloet ging vechten was het wel spannend en die spanning kwam op het goede moment, want daarvoor was het erg saai. De afloop vond ik abrupt, zoals ik al zei, maar wel begrijpelijk en mooi.

Het taalgebruik:
De woordkeuze was wel makkelijk en alles werd wel goed beschreven om het begrijpelijk te maken. Dialogen kwamen er weinig voor, het werd meer door een verteller allemaal in elkaar gezet, dus het was eigenlijk een grote indirecte dialoog. Ik lees een boek meestal gewoon een keer door omdat het moet voor school, maar een heel enkele keer onthoud ik wel stukken, vooral bij Harry Potter, omdat het verhaal me dan aanspreekt en ik er nog wat meer mee wil doen. © 2006 - 2009 Dominique, gepubliceerd in Samenvattingen (Educatie en School) op 23-11-2006. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dominique is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• [Engels] Boekverslag: Sign of Blood: Dit is een kort boekverslag over het boek 'Sign of Blood' van Richard Forrest. Aangezien het een engels boek is, is het boekverslag ook in het Engels.
• [Engels] Boekverslag: The Smuggler: Dit is wederom een beknopt, in het engels geschreven boekverslag. Dit keer over het boek The Smuggler van Piers Plowright.
• Hoe schrijf je een Boekverslag: Wat zijn belangrijke dingen die persé in een goed boekverslag terug te vinden zijn en welke dingen kun je er beter uit laten?
• [Engels] Boekverslag: The way up to heaven: Dit in het engels geschreven boekverslag gaat over het boek The way up to heaven van Roald Dahl. Wederom is het een beknopte samenvatting.
• [Engels] Boekverslag: Forrest Gump: Dit is een Engelstalig boekverslag van het boek Forrest Gump door Winston Groom. Dit verslag bevat een beknopte samenvatting.