Boekverslag over Dit eet ik niet!

Dit is mijn boekverslag voor Nederlands over het boek Dit eet ik niet! Heel kort samengevat gaat het boek over een jongetje dat naar een kostschool gaat, en protesteert tegen het slechte eten dat ze voorgeschoteld krijgen.

• Titel: Dit eet ik niet
• Auteur: Axel Gauvin
• Eerste druk: 1990
• Aantal bladzijden: 153
• Soort werk: Roman
• Literaire stroming: moderne literatuur

• De schrijver van het boek staat buiten het verhaal
• Het verhaal is geschreven in de ik-vorm waarin de ik-persoon zijn beleving en zijn gedachtes beschrijft.
• Het verhaal verloopt in chronologische volgorde, het is in een soort dagboekvorm geschreven, waarbij de dagen worden vermeld. Er zijn wel kleine flashforwards.
• Hoeveel tijd verloopt er tussen de eerste en laatste bladzijde? Van maandag 3 september tot maandag 12 maart (dat is dus zo’n 7 maanden en een week)
• Het verhaal is verdeeld in 4 delen, aangegeven met een Romeins cijfer en na ieder deel is er een kleine flashforward. Verder is elke paar bladzijden weer een nieuwe dag, aangegeven met een datum.
• Het verhaal speelt zich af op een school, misschien dat het zelfs een kostschool is, en in de nabije omgeving ervan (de ingang van het schoolterrein). Wat erbij vermeld moet worden is dat het in een 3e wereld land afspeelt.
• Thematiek: Subaya eet niet of weinig en heeft een hekel aan de school.
• Motieven: Slecht eten (Steeds maar weer komt dit terug, elke dag beschrijft weer de maaltijd) en rundvlees (Dat mag Subaya niet, vanwege z’n geloof, maar toch blijft de school het voorschotelen) en liefde (op een gegeven moment is Subaya smoorverliefd op Lina)
• Verklaring van de titel: Subaya, de hoofdpersoon, mag vanwege zijn geloof geen rundvlees, maar de rest van het eten vindt hij smerig.

Korte kernachtige samenvatting:

Subaya, de hoofdpersoon uit het boek, is een Hindoe uit een 3e wereld land, die samen met nog wat anderen op een soort kostschool zit. Hij mag geen rundvlees eten, maar hij eet eigenlijk helemaal niet, omdat hij het maar vies vindt. De directrice is erg streng en Yvonne, een soort kok die niet zelf kookt, heeft een hekel aan Subaya. Zelf is Subaya erg grof in de mond, om het maar netjes uit te drukken, wat het verhaal wel boeiend maakt om te lezen. Buiten de maaltijden om gebeurt er weinig, behalve dat er een nieuwe directrice komt en dat Subaya verliefd wordt op Lina, een roodharig meisje van dezelfde school.

Wat waren mijn verwachtingen?

Ik wist dat het ging over eten, en door de flaptekst wist ik dat het ging over een Hindoe die geen rundvlees mag. Maar toch had ik geen idee dat het verhaal in zo’n goed woordgebruik zou zijn geschreven.

Door wie of waardoor zijn die verwachtingen gewekt?

Ik had de flaptekst gelezen

Verwerking

Passage dat het meeste indruk op me maakte:
“De slavendrijfster (Zo noemde hij de directrice inmiddels) in kwestie betrapte me, terwijl in een klein stukje worst met de hand – met de hand! Wat een misdaad! – naar mijn mond bracht. En wat ze niet allemaal zei!
Het verbazingwekkende aan dit kreng is dat ze je je heel vies kan laten voelen, terwijl ze toch alleen maar keurige woorden gebruikt: gulzig, slokop, achterlijk, oenau! En als ze denkt dat je haar niet begrijpt, geeft ze je graag tekst en uitleg, zodat je er ook nog wat aan hebt voor je Frans.”

Deze passage heeft indruk op me gemaakt toen ik het aan het leze was, omdat hierin zowel het opvallende woordgebruik van de schrijver als de haat tegen de directrice aan het licht komen.

Karakters van de Personages:

• Subaya Karupulé: De hoofdpersoon van het verhaal, heeft een hekel aan het eten op school, mag geen rundvlees eten omdat hij Hindoe is, is erg grof in de mond en is smoorverliefd op Lina. Hij heeft alleen nog een vader, want zijn moeder is overleden. Hij is 15 jaar.
• Pompoenekop (Ary), Holle Bolle Gijs, Raymond, Mano: Klasgenootjes en tafelgenootjes van Subaya, maar zoals hij ze beschrijft zijn het allemaal óf waterhoofden óf vreetzakken óf hebben ze wel een ander mankement.
• Yvonne: Ook wel Dikke Yvonne, Dikke Pluk en Groene Pluk genoemd. (Pluk staat voor het schaamhaar dat blijkbaar te zien is als ze zit) Ze is een soort kok van de school, hoewel de directrice kookt, maar zij doet de rest van het werk. Ze heeft een pesthekel aan Subaya en is ook erg sterk en grof in de mond.
• Directrice: Is een echte madame, wil dat alles volgens de strikte etiquette gaat, houd zich streng aan de gedragsregels aan tafel.

Welke vraag zou je aan wie in het verhaal willen stellen en waarom?
Aan Subaya: Waarom ga je bij die dwazen zitten, waarom zoek je altijd ruzie en waarom kom je altijd weer in de problemen?
Dit is namelijk het geval in het verhaal, maar ik vraag me af waarom hij het zichzelf zo moeilijk maakt.

Alternatieve titel voor het werk:
Niet te vreten! Deze titel heb ik bedacht vanwege het slechte eten op de school en omdat Subaya duidelijk naar voren brengt dat z’n klasgenootjes niet eten, maar letterlijk vreten.

Evaluatie:

Het onderwerp:
Ik vond het onderwerp wel interessant. Ik ben altijd wel geïnteresseerd in zulk soort verhalen die te maken hebben met een bepaald geloof. Het geloof zorgt nog altijd voor problemen in de wereld. Zelf heb ik nauwelijks nagedacht over dit onderwerp, en ik ben zelf ook niet gelovig. Het verhaal had een behoorlijke diepgang als het ging over het eten, elke keer werd het weer uitvoerig beschreven, eigenlijk het hele verhaal was een langdradige beschrijving, maar het was toch erg leuk om te lezen. Het verhaal is prima, er hoeft niets aan veranderd te worden. De woordkeuze van de schrijver was erg boeiend om te lezen, toch vooral omdat het wat dagelijkser woordgebruik is.

De gebeurtenissen:
Eigenlijk ging het in dit verhaal niet zo zeer om de gebeurtenissen. De gevoelens en ideeën van de personen in dit verhaal waren het belangrijkst vond ik, met hier en daar een korte gebeurtenis. Het enige wat er gebeurde was dat er een nieuwe directrice kwam en dat Subaya smoorverliefd werd op Lina. Verder waren niet alle gebeurtenissen even geloofwaardig: Werkelijk alle personen uit het verhaal waren grof in taalgebruik, zelfs de directrice van de school. Ik leefde wel redelijk met de hoofdpersonen mee, omdat hij toch erg vaak op z’n kop kreeg en werd uitgekafferd.

De personen:
De personen in dit boek waren allemaal wat overdreven in hun groffe taalgebruik en hun manier van eten. Dat was niet echt geloofwaardig, maar toch waren het sterke personages. Tegenwoordig zie je niet van zulk soort mensen, zeker niet zo’n grote groep bij elkaar. De ideeën van de hoofdpersoon hebben mij niet beïnvloed.

De opbouw:
Ik vond het wel een goed leesbaar verhaal, zonder al te veel moeilijke woorden. Ik kon alles wel goed lezen. De woordkeuzen van de schrijver waren goed. Dit maakte het verhaal boeiend om te lezen.

Het taalgebruik:
Het was leuk om te lezen, weinig moeilijke woorden en je kon het verhaal vlot aan een stuk doorlezen. Het werd niet saai vanwege de woordkeuze van de schrijver. © 2006 - 2009 Dominique, gepubliceerd in Samenvattingen (Educatie en School) op 23-11-2006. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dominique is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• [Engels] Boekverslag: Sign of Blood: Dit is een kort boekverslag over het boek 'Sign of Blood' van Richard Forrest. Aangezien het een engels boek is, is het boekverslag ook in het Engels.
• [Engels] Boekverslag: The Smuggler: Dit is wederom een beknopt, in het engels geschreven boekverslag. Dit keer over het boek The Smuggler van Piers Plowright.
• Hoe schrijf je een Boekverslag: Wat zijn belangrijke dingen die persé in een goed boekverslag terug te vinden zijn en welke dingen kun je er beter uit laten?
• Gezonde voeding in een aantal stappen: Voedsel heeft verschillende functies in ons lischaam. Ze zijn noodzakelijk voor de groei, de ontwikkeling van het lichaam en het in standhouden van onze lichaamsprocess…
• Overgewicht door teveel eten? Zo kun je het stoppen: In bijna alle gevallen kun je zelf obesitas verminderen. De belangrijkste vraag die je moet beantwoorden is: Waarom eet ik teveel? Lees hier ook hoe je ku…