Tegengif van Judith Visser

Titel: tegengif schrijfster: Judith Visser uitgeverij: De Passage Het boek blijkt al opschudding te veroorzaken voordat het zelfs maar is uitgegeven. Maar waarom eigenlijk? Omdat er seks in voorkomt? Ja, en wat dan nog?

Onderwerp

Vraag jezelf maar eens af wat zou jij doen als je vriend, de liefde van je leven, blijkt vreemd te gaan met een ‘dikke papgriet’ en je ze op heterdaad betrapt in je bed. Als de roze wolk waarin je leeft blijkt te bestaan uit een geliefde die je vanaf de eerste dag van je relatie bedriegt met talloze anderen?

Het overkomt de negentienjarige Kimberley in Tegengif, de debuutroman van Judith Visser. Kim weet even niet meer wat ze hiermee aanmoet. Om haar waling voor mannen (die alleen maar uit zijn op seks) voor altijd de kop in te drukken, gaat zij op zoek naar een walging die zo sterk is, dat deze altijd werkzaam zal blijven als tegengif tegen de liefde. Om het op een begrijpelijke manier te zeggen: Kim wordt hoer! Extreem, maar is dit wel de perfecte manier om te voorkomen dat ze nogmaals bedrogen wordt? Je vraagt je af waarom iemand in hemelsnaam zo’n beslissing zou nemen. Zoiets doe je jezelf toch niet aan?

Gelukkig heeft het begin van het boek geen invloed op de rest van de inhoud. Het boek leest als een trein. Wanneer je erin begint, wil je graag weten hoe het afloopt. De ontwikkelingen van Kim worden goed weergegeven en je voelt je één met het verhaal. Het wordt ook wel een meeslepende, modere roman genoemd die je vanaf de eerste pagina vastgrijpt en gevangen houdt tot aan de laatste letter.

Omgeving

Werkend onder de naam Sandy struint Kim heel wat seksclubs af en geeft ons zo een kijkje in de wereld van de bordelen, callgirls en privé-clubs. Visser zelf heeft deze ‘aangename’ tocht dan ook zelf ondernomen. Voordat Sandy de scheve Hindoe uit de inleiding tevreden kan stellen, zijn we al ruim honderd pagina’s (en vieze mannetjes) verder. Want haar missie om tegengif te produceren, blijkt in de praktijk toch iets minder gemakkelijk dan gedacht. Het duurt dan ook even voordat zij de knop om kan zetten om dus werkelijk seks te gaan hebben met betaalde klanten.

Manier van schrijven

De ervaringen van Kim, oftewel Sandy, worden nauwkeurig beschreven, tot de details van de geslachtsdelen toe, oftwel Visser laat weinig over aan de verbeelding. De sfeer en details komen goed tot uiting en het lijkt wel alsof je zelf in het privé-huis zit. Alle zwetende, stinkende en vieze behaarde bezoekers worden tot in de details beschreven. En dan houden we in ons achterhoofd dat er daadwerkelijk meisjes zijn die dag na dag dit werk verrichten. De een om in haar levensonderhoud te kunnen voorzien, de ander omdat ze er werkelijk van geniet en een derde om dus tegengif aan te maken. Zou er ooit een meisje zo gek zijn geweest om dit laatste als reden te gebruiken?

Wel wordt de hoofdpersoon erg geloofwaardig naar voren gebracht. Sandy, die in twee parallelle werelden leeft, wordt krachtig neergezet door Visser. Het meisje dat bedrogen is en tegelijkertijd de mensen om haar heen bedriegt. In elke zin proef je de smaak van een jonge vrouw die tot in het diepst van haar ziel gekrenkt is. Ook zie je veel flashebacks. Keer op keer in het verhaal wordt het duidelijk dat het beeld van Erwin die Kim met Martine bedrogen heeft een beeld is dat verankerd lijkt te liggen op het netvlies van het verbaasde meisje. Dit beeld lijkt een constante voedingsbodem om bij twijfels door te zetten met haar plan. De eindspurt van het boek zet je op het verkeerde been en het einde mag er zijn. In de handen van een ander veranderen we soms tot een gebruiksvoorwerp.

Mijn mening tot slot

Al met al vond ik het persoonlijk een erg vernieuwend boek. Zonder schaamte zijn alle zinnen op het papier gezet. Van de ordinaire sekspartijen tot de gedachtes van Kim daarachter. Dit is ook meteen wat ik een minpunt vind aan dit boek: de rede van Kim om de prostitutie in te gaan. Voor de rest is het boek zeer realistisch geschreven. Dit komt waarschijnlijk omdat het verhaal geput is uit echte ervaringen. Door te lezen, ontdek je de scherpe randjes die het leven kan bevatten. Niet alles in de liefde is rozengeur en maneschijn. Niet alles is wat het in eerste instantie lijkt. Natuurlijk hoeft dit niet meteen te zeggen dat je mensen niet kunt vertrouwen, maar wel dat je altijd in jezelf moet blijven geloven!

"Hoog tijd nu om mijn lichaam te leren dat seks de vijand was. Ik slikte mijn weerzin in, de walging moest binnen blijven. Moest zich voortplanten in mijn bloedcellen, zich omzetten in tegengif."