De Koude Oorlog

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vochten de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Frankrijk samen met de Sovjet-Unie tegen Duitsland. Nadat de oorlog gewonnen was, kregen de landen ruzie. Het Oosten had andere plannen over Europa dan het Westen. De ruzie duurde meer dan veertig jaar. Echter is er is nooit een oorlog uitgebroken. Daarom noemt men het de Koude Oorlog.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog

Hitler (dictator van Duitsland) en Stalin (dictator van de Sovjet-Unie) waren goede vrienden. In de Tweede Wereldoorlog was de Sovjet-Unie in het begin aan de Duitse kant. Ze hielpen Duitsland onder andere met het bezetten van Polen. Later viel Hitler de Sovjet-Unie aan. Hier was Stalin absoluut niet blij mee. In 1943 versloeg de Sovjet-Unie de Duitsers, bij Stalingrad. Daarna begon de Sovjet-Unie met het bevrijden van het Westen. Ondertussen was de Verenigde Staten al bezig met een plan om Europa te bevrijden. Dit plan kwam tot leven in 1944. De Verenigde Staten en Groot-Brittannië begonnen in Frankrijk. Daarna gingen ze langzamerhand naar boven, richting België en Nederland. Tijdens deze bevrijding zijn vele doden gevallen.
De Tweede Wereldoorlog duurde van 1939 tot 1945.

Het begin van de Koude Oorlog

Na de Tweede Oorlog waren er twee grote winnaars: de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie. Tussen deze twee landen zijn vele grote verschillen. De Verenigde Staten was een democratie. In dit land hadden de burgers recht om hun eigen bestuur te kiezen. Ook was er economisch meer vrijheid. Burgers mochten bijvoorbeeld een eigen winkel starten. In de Verenigde Staten was veel welvaart. Dit kwam doordat de prijs van een product werd gebaseerd op ‘vraag en aanbod’. Als er veel vraag naar een product is, dat schaars te krijgen is, stijgt de prijs. Wanneer er minder vraag is naar het product, maar er wel veel exemplaren van zijn, daalt de prijs. In de Sovjet-Unie konden ze dit helemaal niet. Hier kennen ze het communisme. De prijs van een product wordt bepaald door de regering. Geen enkele burger heeft een eigen bedrijf, want alle bedrijven zijn in handen van de staat. In de winkels zijn ook niet veel verschillende soorten merken van een product te vinden. De overheid gaat namelijk niet concurreren met zichzelf! De Sovjet-Unie was communistisch. De regering, maar eigenlijk vooral Stalin (dictator), besliste alles wat er in het land gebeurde. Toen de Nazi’s verslagen waren, wou de Sovjet-Unie meer macht in Europa. Ze wilden het communisme verspreiden. Hier was de Verengde Staten niet blij mee. In de jaren vijftig zagen veel Amerikanen de communisten als een bedreiging. Ze waren bang dat ze de vrijheid en democratie zouden verliezen. In de Sovjet-Unie waren de mensen bang voor de Amerikanen. Ze dachten dat de Verenigde Staten het communisme overal in de wereld wou vernietigen!

Duitsland en Berlijn

Na de Tweede Wereldoorlog werd Duitsland in vieren gedeeld. Frankrijk, Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie waren de grondbezitters. Ook de hoofdstad van Duitsland: Berlijn, was in vieren gedeeld. Het plan was om Duitsland weer op het goede pad te zetten, maar dit ging helaas niet door. Het Westen kreeg ruzie met het Oosten. In 1961 werd de Berlijnse muur gebouwd. Deze stond op de grond van de Sovjet-Unie. Door de muur konden Duitsers niet meer van het Westen naar het Oosten en andersom. De muur begon in Berlijn, maar kwam kort daarna recht door heel Duitsland heen. Bij buurlanden als Tsjecho-Slowakije, Hongarije en Roemenië, stond alleen prikkeldraad.
Door deze muur kwamen er twee Duitslanden: de BRD en de DDR. West-Duitsland ging voortaan Bondsrepubliek Duitsland heten en Oost-Duitsland de Duitse Democratische Republiek. Opvallend is de naam van Oost-Duitsland. Hierin staat namelijk het woord ‘republiek’. Dit woord betekend: ‘Een staat waar de macht bij één of meer personen ligt, die gekozen is door het volk (democratie). Oost-Duitsland was in handen van de Sovjet-Unie, een communistisch land waar de bevolking geen eigen regering mag kiezen. Het woord ‘republiek’ hoort dus eigenlijk niet in de naam. Waarschijnlijk probeerde Stalin de mensen te laten denken dat ze wel vrijheid hadden…

Bondgenoten

Tijdens de Koude Oorlog waren de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie bang voor elkaar. De VS had hier een oplossing voor om sterker te worden: bondgenoten krijgen! Nederland, België, Frankrijk en Groot-Brittannië waren al vrienden van elkaar, en richten samen, met nog een paar landen, de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) op. De leden van de NAVO spraken af dat ze elkaar steunden tijdens oorlogstijden. Tegenwoordig bestaat de NAVO nog steeds. Het probeert vrede te krijgen op de wereld. Na het bondgenootschap van de VS schrok Stalin. De Verenigde Staten waren namelijk sterker geworden. Hij kwam snel met een oplossing: het Warschaupact. Dit was een bondgenootschap van alle Oostblok landen. Alle landen die lid waren van het Warschaupact waren communistisch. Deze landen werden bestuurd vanuit Moskou, de hoofdstad van de Sovjet-Unie. Het Warschaupact is opgericht in 1955, maar is na de Koude Oorlog opgeheven.

Michail Gorbatsjov

In 1985 werd Michail Gorbatsjov leider van de Sovjet-Unie. Hij wou verandering in het communisme, om het beter te maken.
Gorbatsjov kwam met de volgende plannen:

• Er kwamen kleine bedrijven die eigendom waren van ondernemers. Deze bedrijven konden met elkaar concurreren. Hij wou dat de prijs werd bepaald op vraag en aanbod.
• Mensen mochten hun mening geven. Ook wou hij kranten, radio en televisie meer vrijheid geven.
• Burgers mochten kiezen op hun partij. Naast de communistische partij werden ook andere partijen toegestaan.
• Hij wou verandering in de buitenlandse politiek. De Sovjet-Unie was bijvoorbeeld in gevecht met Afghanistan. Dit koste het land veel geld.

Het is Gorbatsjov gelukt om deze dingen voor elkaar te krijgen. Het werd zelfs zo erg, dat de Sovjet-Unie niet meer communistisch werd! Dit kwam doordat alle landen die de Sovjet-Unie in bezit had, onafhankelijk wouden worden. Zij wouden hun eigen regering kiezen!

Het verdwijnen van de Berlijnse Muur

In mei 1989 opende Hongarije zijn grenzen naar Oostenrijk. Er was nu dus een lek in het IJzeren Tapijt. Vele Oost-Duitsers hadden dit door, en gingen vluchten naar het Westen. In november 1989 vluchten er wel 133.400 Duitsers naar de BRD. Dit waren meestal de rijkere Duitsers. Vele arme Duitsers bleven achter. Zij vonden dat de Berlijnse Muur nu ook wel kapot mocht. Daarom stonden vele mensen bij de Berlijnse Muur met hamers en pikhouwelen, om de muur kapot te maken. Hier werd niets tegen gedaan.