Boekverslag Dekteons vlucht

Titel: Dekteons vlucht Schrijver: Tanith Lee Illustrator: Wim ten Brinke (omslag) Uitgeverij: Piramide

Hoofdpersonen en bijpersonen

Hoofdpersoon

• Dekteon: dit is een slaaf die heel sterk is, veel uithoudingsvermogen en rood haar heeft.

Bijpersonen

• Zaister: is een soort tovenaar, is de zonnezoon en heeft ook rood haar.
• Zaisters bediende: is een bleekling, dat zijn een soort robotten van het maanpaleis en de zonnetempel.
• Fren: is de meester van Dekteon.
• Izvire: is de dochter van de maan en die moet steeds trouwen met de zonnezoon.
• Kyrast: is een hogepriesteres en dat was vroeger de dochter van de maan.

Samenvatting

Iets om te weten: De zonnezoon moet op zijn 10e trouwen met de dochter van de maan, ook al vinden ze elkaar niet aardig en op zijn 15e sterven. En als dat niet gebeurt dan sterft na 5 dagen de zon.

Dekteon is een slaaf die bij zijn wrede meester Fren ontsnapt. Hij wordt geholpen door een bleekling, alleen hij denkt dat dat een andere slaaf is. Hij zegt dat hij in een holle steen moet gaan zitten. Dan komt die bleekling weer en die brengt hem naar een ruïne van een landhuis . Die ruïne is van Zaister, daar krijgt hij onderdak in ruil voor het bewaken van de ruïne. Maar op een keer komen de dochters van de maan, die grijpen hem dan bij de keelwaarna hij bewusteloos neervalt.

Na een tijdje heeft hij dan genoeg van dat bewaken en dan vlucht hij. Maar Zaister heeft hun uiterlijk omgewisseld. (dus dan is Zaister Dekteon en andersom). Dekteon wordt dan gevangen genomen door de dochter van de maan, haar lijfwachten en Kyrast, omdat ze denken dat hij Zaister is. Dan wordt hij naar de stad van de vrouwen gebracht, want ze denken dat hij de zonnezoon is en dan moet hij over een maand geofferd worden.

Want 4 jaar geleden waren Zaister en Izvire al getrouwd, maar toen vond Izvire hem nog helemaal niet aardig. Maar dan wordt Izvire echt verliefd op hem. Dan probeert ze hem te helpen ontsnappen en ze zegt dat hij naar de ruïne moet gaan want de meisjes die hem willen offeren durven daar niet naar toe te gaan. Izvire weet dat alles wat Dekteon daar zag en voelde was een illusie was. Dekteon wil dat echter niet, hij zegt, ik heb zelf een plan en alles komt wel goed.

Ondertussen wordt Zaister achtervolgd door Frens honden, dan krijgt hij onderdak bij rovers, maar hij weet niet dat het rovers zijn dan ziet een van die rovers zijn brandteken (een teken dat slaven altijd hebben). Zij verraden hem, waarna hij naar de mijnen moet. Dekteon stuurt dan een bleekling om hem te redden uit de mijnen want hij houdt het daar niet lang meer vol. Als Zaister sterft dan sterft Dekteons lichaam ook en dan kan hij nooit meer terug in zijn eigen lichaam. Maar Dekteon zelf moet dan geofferd worden. Dan moet Dekteon eerst zwarte wijn drinken, de kleur van de doden. Dan zingen alle meisjes een lied dat gaat zo: de maan gaat naar het oosten het oosten van de nacht, de zon gaat naar het westen het westen van de dag, maar ik dans niet naar je pijpen schat, hoe graag ik je ook mag. Dekteon wordt in een kar gestopt en robotpaarden trekken die kar over een hele lange weg en aan het eind valt hij in een afgrond en helemaal onder in de afgrond staat een brandstapel, zodat je het nooit overleeft.

Zaister voelt zich schuldig. Dan komt Dekteon ineens binnen en Zaister schrikt heel erg en vraagt hoe hij dat gedaan heeft. Dan vertelt Dekteon dat hij een bleekling had geprogrammeerd. Die deed alsof hij Dekteon was en iedereen dacht dat ik (Dekteon) het was, hij heeft de wijn van de dood gedronken dus hij is de afgrond in gevallen. Als je (Zaister) over 5 dagen weer terug gaat, zullen ze zien dat er niks gebeurd is dan kunnen ze je niks doen. Dan ruilen ze weer terug van lichaam en dan wordt alles weer zoals het was.

Informatie over de schrijfer

Tanit Lee: een beschijden wat teruggetrokken schrijver die nu al dertig boeken van een fantasyeeks heeft gemaakt, zoals de boeken van 'Stormgebieder', 'Het Geboortegraf' en 'De Heren der Duisternis'. De Fantasy viert bij haar de boventoon. Hiermee is ze bijzonder succesvol en dat komt waarschijnlijk, doordat Lee enorm boeiend kan vertellen. Haar vroege werk wordt met de 'Stervende Aarde' cyclus van Jack Vance vergeleken. Lee nam een opleiding bij de kunstacademie, maar haar interesses lagen toch meer op het schrijversvlak. Ze is vooral steengoed in 'beschrijven'; en wel van kleurrijke personen, weidse landschappen, magische elementen: haar werelden zijn haast tastbaar. En bovenal telt de echte liefde.