Boekverslag: Talk before sleep

Dit is mijn boekverslag over het boek "Talk before sleep" van Elizabeth Berg dat door Rita Gircour is vertaald tot het boek "Nog even praten".Het boek gaat over een vrouw(Ruth) die kanker krijgt. Je ziet hoe idt haar dneken en doen beinvloed en hoe het ook haar relaties beinvloed. Uiteinderlijk zal Ruth aan de kanker overleiden. Het is geschreven uit ervaring maar wel zo dat dat het niet precies is gegaan zoals zij het ervaren heeft. Hierdoor geeft het de werkelijkheid goed weer.

• Originele titel: Talk before sleep
• Auteur: Rita Gircour
• Eerste druk: 1994
• Vertaald uit het: Engels
• Vertaald door: Rita Gircour
• Vertaalde Titel: Nog even praten
• Aantal bladzijden: 189 bladzijden
• Soort werk: psychologische roman
• Literaire stroming: moderne Engelse literatuur

Positie van de schrijver:

De schrijfster staat buiten het verhaal. Maar toch heeft het boek wel degelijk iets weg van een deel van haar leven. De schrijfster heeft kort voor het schrijven van dit boek haar dierbaarste vriendin verloren aan borstkanker.
De personages en gebeurtenissen zijn echter allemaal verzonnen.

In welke vorm is het verhaal geschreven?

Het boek is in de ik-vorm geschreven. De ik-persoon is hierbij Anna. Je ziet alles ook vanuit haar oogpunt.

Verloopt de tijd chronologisch?

De tijd verloop chronologisch. Het verhaal bevat echter ook veel flash-backs

Hoeveel tijd verloopt er tussen de eerst en de laatste bladzijde?

Hoeveel “echte” tijd (dus exclusief flashbacks) er tussen de eerste en de laatste bladzijde verloopt is niet echt duidelijk. Het is zeker dat er 25 dagen verstreken zijn. Deze heb ik kunnen tellen aan de hand van dingen die in de tekst stonden als “die ochtend duwde ik de deur van Ruth’s slaapkamer open” (blz. 128). Er kunnen echter meer dagen verstreken zijn aangezien er soms ineens iets wordt gezegd waartussen meerdere dagen zitten. Zo wordt er ineens over een dag gesproken terwijl je daarvoor niet wist welke dag het was (Op zaterdag haal ik Heleen op van de boekwinkel” Blz. 108). Ik verwacht niet dat er meer dan 35 dagen zijn verstreken. Inclusief flashbacks verloopt er veel meer tijd hoeveel dit is, is volledig onduidelijk.

Het boek is verdeeld in …:

Het boek is niet verdeeld in delen of hoofdstukken met een titel. Wel kun je merken dat het boek uit een soort van hoofdstukken bestaat. Er zijn dan meerdere regels blanco gelaten tussen de blokken tekst.

Ruimte:

Het verhaal speelt zich in meerder ruimtes af namelijk:

• Ruth’s huis
• Anna’s huis
• In New York
• In Ruth’s galerij

Het grootste deel van het boek speelt zich af in Ruth’s huis. Hier komen alle vriendinnen bij elkaar bij de zieke Ruth en wordt Ruth verzorgd. De verhalen die in Ruth’s huis verteld worden zorgen er soms voor dat het verhaal zich in een andere ruimte gaat afspelen. (zo werd er een verhaal verteld over een uitstapje naar New York dit betekend dus dat de ruimte tijdelijk New York werd.)

Wat is de thematiek:

Het thema van dit boek is de relatie tussen vriendinnen en het verwoestende effect van een ziekte als kanker.

In het boek wordt het langzame sterven van iemand (Ruth) in beeld gebracht. Hiermee wordt laten zien wat voorn gedachten, gevoelens en gebeurtenissen er plaatsvinden tijdens zo’n situatie. Deze weg wordt alleen niet gewoon verteld maar hij wordt zichtbaar gemaakt vanuit het oogpunt van een vriendin (Anna). Hierdoor wordt ook heel erg duidelijk gemaakt hoe goed vriendschap kan zijn en wat deze allemaal betekend, maar ook wordt er laten zien hoe erg de vriendinnen leiden onder het sterven van Ruth. Het boek gaat dus over vriendschap en over het verwoestende effect van kanker op de persoon zelf maar ook op haar omgeving.

Motieven:

De belangrijkste motieven in het boek zijn:

• Liefde; Er komt steeds in het boek terug hoe lief de vriendinnen elkaar hebben. De liefde voor elkaar komt dus steeds aan bod. Ook wodt er veel gepraat over de liefde tussen de man en de vrouw.
• Angst; De angst om dood te gaan komt vaak terug. In het begin is Ruth bang om dood te gaan, later verdwijnt deze angst. Ook de angst van de vriendinnen, om Ruth te verliezen wordt in beeld gebracht. En als laatste wordt er ook over de angst die ruth heeft voor haar man gepraat.
• Dood; Ruth is stervende en dit komt steeds terug. Het is eigenlijk de hoofddraad van het boek. Je ziet het proces van zwakker worden en op het eind sterven van het begin tot het eind in het boek.
• Leven; Aangezien het in het boek veel over de dood gaat, gaat het ook veel over het leven. Ruth wil blijven leven. De vriendinnen willen dat Ruth blijft leven. Maar ook het zicht op het leven veranderd. Naarmate Ruth slechter wordt kijkt ze anders tegen het leven aan en gaat ze andere keuzes maken dan ze misschien normaal zou hebben gedaan.

Verklaar de titel van het boek:

Hierbij is er eigenlijk 1 uitleg voor de 2 titels “talk before sleep” en “nog even praten”. Tijdens de ziekte van Ruth bleef Anna vaak bij Ruth slapen. Voor zij gingen slapen praatten zij dan nog vaak even met elkaar. Ze haalde herinneringen boven enz. Hier slaan de titels dan ook beiden op. Het nog even slapen voor het naar bed gaan. In deze zin zitten dan ook beide titels verwerken (schuinsgedrukt en onderstreept).

Motto:

Het boek heeft twee motto’s:

Het eerste motto:
Voor vrouwen met kanker. Die hun kracht hebben gevonden. En voor diegenen die er nog naar zoeken.

Het tweede motto:
Als wij naar het pad kijken, zien wij de lucht niet. Wij zijn aardse mensen, spiritueel op weg naar de sterren. Het doel van onze ontdekkingstocht, onze gang op aarde is in onszelf te schouwen, om te weten wie zij zijn, om te zien dat wij verbonden zijn met alle dingen, dat scheiding niet bestaat, behalve in onze geest.

Het eerste motto slaat op de vrouwen kanker hebben en daar mee moeten leven. Sommige van hen zullen sterven en sommige van hen zullen het overleven. Maar allen hebben kracht nodig. Daar slaat het motto op. Om dit aan hen allen te geven. Het tweede motto slaat er op dat we allemaal met elkaar verbonden zijn. En al helemaal zolang we in elkaar hard zijn, zijn we bij elkaar.

Biografie van de schrijver

Er was geen informatie te vinden over de schrijfster. Ik heb op google gezocht onder “Rita Gircour biografie”, “Rita Gircour biography” en “Rita Gircour biography talk before sleep”, maar onder geen enkele link heb ik iets kunnen vinden. Het enige dat ik nogal raar vond is dat dit boek van haar naar het Nederlands vertaald is door Elizabeth Berg terwijl ergens anders het lijkt alsof zij (Rita) zelf ook naar het Nederlands vertaalt.

Geef een samenvatting:

Ruth krijgt te horen dat ze kanker heeft. Dit heeft ze aan haar vriendinnen verteld. Omdat het minder goed gaat met Ruht gaat Anne vaak naar Ruth toe en blijft ze vaak bij Ruth slapen. Hier praten ze dan over erg veel verschillende dingen. Ze halen herinneringen terug, ze kijken vooruit en praten over het heden. Samen praten ze ook over de relatie met hun (ex)man, die niet altijd even positief is. Ze zeggen dat vrouwen beter bij elkaar passen maar Ruth (die gescheiden is van haar man) zegt ook dat ze liever met hem samen was blijven wonen dan alleen leeft. Ook veel andere vriendinnen komen op bezoek. Sara, LD en Heleen komen vaak over de vloer. Het vijftal heeft een sterke band, ook al kennen zij allemaal eigenlijk alleen Ruth en zijn daardoor met elkaar bevriend geraakt. Ieder persoon heeft zijn eigen karakter en dus zijn eigen positie en invloed op het groepje. Met zijn allen staan ze Ruth bij en verzorgen ze Ruth. Vlak voor Ruth echter sterft gaat zij terug naar haar broer. Hij zorgt de laatste paar dagen tot Ruth’s dood voor haar.

Mijn verwachtingen van het boek:

Mijn verwachting was dat het een heel erg mooi boek zou worden. Toen ik de flaptekst had gelezen sprak deze mij heel erg aan. Ik ben dan ook direct begonnen het boek te lezen.

Door wie of waardoor waren je verwachtingen gewekt?
Mijn verwachtingen waren enkel en alleen door de flaptekst opgewekt.

Welke passages hebben indruk op je gemaakt en waarom?

Er zijn meerdere passages die een indruk op mij hebben gemaakt. Maar ik denk dat er 2 korte passages zijn die er uitspringen.

Eigenlijk bestaat de eerste passage uit 2 delen.

• Nadat Ruth is vertrokken naar haar broer belt helen Anna op en zegt: “Ik hoop dat’ie neerstort en dat er één persoon op slag dood is en de rest met de schrik vrijkomt. Is dat niet erg? Bel me.” (blz. 174).
• Ook Anna zei ergens in het boek dat ze het stom vond dat Ruth naar Andrew (Ruth’s broer) ging. Anna voelde het alsof Ruth hen in de steek lied en dat ze hen afwees. Ze ontnam Anna en de anderen heel veel. (het probleem is alleen dat ik niet meer kan vinden waar dit precies in het boek stond.)

Beiden misten ze Ruth hier en beiden voelden ze zich gekwetst dat Ruth was vertrokken. Ze houden allebei heel erg veel van Ruth en dan gaat ze zomaar weg. Hierdoor lijkt het net alsof hun reactie boos is. Ze weten beiden niet precies wat met het gevoel te doen, of hebben in ieder geval het vertrek nog niet geaccepteerd. Ik vond het heel bijzonder dat dit zo aangegeven werd want meestal wordt het zo gedaan dat de vriendinnen dan goed en wel het positieve met hun vriendin voor hebben en het leuk vinden voor haar en als het voor haar goed is dan vinden zij het ook goed. Maar in de werkelijkheid gaat het niet zo en dat wordt hier weergegeven. Dat vind ik echt heel erg mooi gedaan.

De tweede passage een stukje dat bij het epiloog namelijk:
“Natuurlijk praat ik nog met haar. Ik maak er een ritueel van. Ik ga liggen, doe mijn ogen dicht, open mijzelf zover ik kan en zelfs verder in een poging haar te bereiken en te ontvangen. Dan vertel ik haar dingen, hardop. Maar ik voel nooit iets terug. Dat maakt me nijdig. We hadden een afspraak. ” (blz. 189)

Anna had Ruth beloofd dat ze tegen haar zou blijven praten. Dit wou Ruth want ze geloofde dat ze het dan zou horen. Anna praat dan ook maar ze ontvangt niets terug. Dit stelt haar teleur en nijdig. Maar toch blijft ze het doen want ze heeft een belofte gedaan en daar houd ze zich aan.
Ik vond dit een heel mooi stukje omdat dit, zoals vaak gebeurd in het boek, de werkelijkheid weergeeft. Hoe het echt gevoeld wordt en er wordt niet de schijn voorgehouden zoals wel vaker gedaan wordt. Dat vind ik erg mooi.

Beschrijf de karakters van de belangrijkste personen:

Anne (Ann): Anne is een terughoudend persoon die niet erg veel vrienden heeft. Ruth is haar beste vriendin. Anne heeft veel van Ruth geleerd. Anne heeft een man (Joe) en een dochtertje (Meggie). Anne is erg veel bij Ruth tijdens haar ziekte. Eigenlijk het meest van vriendinnen. Ze heeft her er erg moeilijk mee. Over haar uiterlijk is vrij weinig bekend.

Ruth: Ruth is een vrolijk en actief persoon die veel vriendinnen heeft. Ze is erg sociaal en heel erg creatief. Ze is een kunstenares. Ruth krijgt kanker en zal hier uiteindelijk aan overlijden. Ruth heeft volgens haar vriendinnen het “perfecte uiterlijk” ze is dun maar niet al te groot. Ze heeft bruin lang haar (tenminste voor ze haar, haar verloor en een pruik moest halen.) Ruth was getrouwd (Eric) maar is in het boek gescheiden en woont in haar eigen, extreem vrouwelijke, appartementje. Ze heeft een zoon genaamd Michael.

Helen: Helen is een vriendin van de vroegere school van Ruth. Zij kennen elkaar dan ook het langste van het hele stel. Veel over haar uiterlijk is niet bekend. Ze komt zachtaardig en vriendelijk over en treed niet heel erg op de voorgrond. Ze werkt in een boekwinkel.

Sara: Sara was de baas van Ruth toen ze nog werkte. Ze is tenger gebouwd ziet er fijntjes uit en is knap. Ze heeft een lage vloeiende stem en is het manergers-type bij uitstek. Ze heeft een heldere blik en is daadskrachtig. De andere vriendinnen irriteren zich soms aan haar omdat ze minder gevoelig lijkt te zijn dan de anderen. Maar ondanks dat is ze een van de 5.

LD (Lolly Dawn): In het hele boek wordt ze LD genoemd en eigenlijk wil ze niemand haar echte naam vertellen niemand weet deze dan ook alleen op het eind van het boek na de dood van Ruth komt Anne deze te weten. LD heeft de afmetingen van een gewichtheffer. Ze draagt altijd een flanellen bloes en een tuinbroek en ze heeft altijd een pet op. ZE kent geen angst en is verder doodgewoon. Ze kan soms wat agressiever uit de hoek komen dan de anderen maar dit is wel zo kenmerkend voor haar. Ze heeft een vriendin maar hier wordt eigenlijk niets over verteld. LD ziet volgens Ruth alles waar gewone mensen normaal gesproken overheen kijken. LD heeft een ijzersterk vertrouwen in het feit dat Ruth haar kanker zal overleven en wil niet toegeven dat dit niet zo is.

Welke vraag wil je aan wie stellen?
Ik zou een vraag willen stellen aan Anne. Ruth was namelijk Anne’s beste vriendin. Alleen Ruth heeft nooit gezegd dat Anne ook haar beste vriendin was. Ik zou dus wel willen weten hoe ze hier over dacht dit lijkt me namelijk best lastig.

Bedenk alternatieve titel en motiveer die

Een alternatieve titel voor het boek zou zijn: “De blijvende plek”
Deze titel heeft namelijk 2 betekenissen. De bobbel die gevonden was op Ruth’s lichaam bleek ene kwaadaardige tumor te zijn. Deze bobbel (plek) bleef dus en verdween niet. Hij zorgde voor haar dood. De andere betekenis is dat deze titel slaat op de blijvende plek in de harten van de 4 vriendinnen. En dit samen staat dus voor de liefde tussen de vriendinnen en voor het kwaad van de ziekte. En in die dingen kan eigenlijk het hele boek terug gebracht worden. Deze zijn het belangrijkste in het boek. Daarom lijkt mij dit een geschikte alternatieve titel.

Evaluatie:

Als ik mijn mening over dit boek in een zin zou moeten samenvatten zou ik zeggen dat ik het een heel mooi, gevoelig en zielig boek met toch leuke en positieve dingen er in.

Het boek had eigenlijk 2 onderwerpen, namelijk vriendschap en kanker. Beide onderwerpen spraken mij erg aan. Ik vind het erg leuk en interessant om omver vriendschappen te lezen. En wat ik in dit boek zo speciaal vond is dat je zag hoe door de kanker de vriendschap versterkt en verandert. Maar ook hoe pijnlijk het is voor de zieke persoon zelf (Ruth) maar ook voor de vrienden (bijv. Anne) en de familie/vrienden van de vrienden (bijv. Joe). Meestal wordt namelijk alleen maar gezegd wat zielig voor die persoon maar bijna nooit denk iemand aan de personen om de zieken heen.

De gebeurtenissen in heb boek vond ik wel goed. Eigenlijk gebeurde er in het “echte” verhaal niet zo veel. Het enige dat er gebeurde is dat Ruth steeds zwakker werd en dat ze besloot naar haar broer, Andrew, te gaan om daar te sterven. Maar er waren wel veel gebeurtenissen in het boek. Deze herinneringen kwamen als herinneringen naar voren.
Ik vond de gebeurtenissen erg goed aangezien ze wat toevoegden aan het boek. Ze gaven essentiële delen van het leven van een of beide hoofdpersonen weer (Ruth en/of Anne). Wat ik soms wel lastig vond dat je soms ineens in een gebeurtenis sprong. Het verhaal was dan de hele tijd bezig op de “gewone weg” en dan sta je ineen midden in een herinnering. (In het vliegtuig naar New York… blz. 84)

Het verhaal was niet al te moeilijk verteld. Er ware af en toe enkele verwijzingen, maar het was een heel fijn boek om te lezen. Je werd gewoon meegenomen in het verhaal en het was dus niet zo dat je van andere dingen af moest weten om het boek echt goed te snappen. Het enige wat ik soms lastig vond is (zoals ik al verteld heb) het overspringen van tijden.
Voor mij was het een heel logisch en begrijpelijk verhaal. Het boek was, naar mijn idee, zo geschreven als het ook in het echte leven is. Daarom was het makkelijk en leuk om te lezen. Het was niet een standaard happy-end boek en ook geen boek door een roze bril dat vond ik heel goed aan dit boek.

Het taalgebruik in het boek was niet erg moeilijk. Het waren namelijk veel gesprekken of dingen die verteld werden. Dit betekend ook dat er in normaal taalgebruik wordt geschreven. En dat kan niet al te moeilijk zijn. Het was gewoon zo geschreven als zij praatten, en dat vond ik wel heel fijn om te lezen.

Doordat de personen in het boek redelijk beschreven waren kon je wel een indruk van deze personen krijgen, maar je kreeg een veel sterkere indruk van de karakters van de personages. Daar ging het in dit boek om het ging om de gedachten, gebeurtenissen en karakters van de mensen en hoe dat samen ging. Omdat je zo veel over de personen te horen kreeg kon ik mij heel goed een voorstelling bij de personen maken. Ook kon je heel goed de onderlinge relaties opmaken uit het boek en zien hoe iedereen met elkaar om ging. Je zag dat er tegen de ene persoon heel anders werd gesproken dan tegen de andere persoon, en ook zag je het verschil van praten onderling. Iedereen had als het ware zijn eigen onderwerp en daarmee ook zijn eigen inbreng en plek in het groepje. Alles samen vond ik het een heel mooi boek wat vooral op mij levens echt over kwam en dat sprak mij wel zo aan. © 2007 - 2010 Xmarlies, gepubliceerd in Samenvattingen (Educatie en School) op 06-02-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Xmarlies is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Google Talk, meer dan gratis bellen alleen: Met Google Talk kunt u niet alleen met uw contacten bellen en chatten. Google Talk heeft meerdere geïntegreerde oplossingen, zoals het importeren van Gmail. Google…
• [Engels] Boekverslag: Sign of Blood: Dit is een kort boekverslag over het boek 'Sign of Blood' van Richard Forrest. Aangezien het een engels boek is, is het boekverslag ook in het Engels.
• [Engels] Boekverslag: The Smuggler: Dit is wederom een beknopt, in het engels geschreven boekverslag. Dit keer over het boek The Smuggler van Piers Plowright.
• Hoe schrijf je een Boekverslag: Wat zijn belangrijke dingen die persé in een goed boekverslag terug te vinden zijn en welke dingen kun je er beter uit laten?
• [Engels] Boekverslag: The Third Brother: Dit is een Engelstalig boekverslag over het boek The Third Brother van Nick McDonell. Dit boekverslag bevat een uitvoerige samenvatting van het verhaal.