Lev Manovich: The synthetic image and its subject
Lev Manovic werd in Moskou geboren waar hij architectuur en computerwetenschap studeerde. Vervolgens behaalde hij in Amerika academische titels in de experimentele psychologie en in de culturele studies. Zijn teksten en boeken over media theorieën zijn in vele landen gepubliceerd. Momenteel werkt hij aan de Universiteit van Californie waar hij les geeft in digitale kunst. Het artikel van Manovich is eigenlijk verdeeld in twee gedeelten.
In het eerste deel wordt de link gelegd tussen JURASSIC PARK en het Socialistisch Realisme. In het tweede gedeelte beschrijft Manovich onder andere de rol die interactiviteit in de huidige tijd speelt.
Manovich begint zijn artikel onder andere met de stelling dat de gemeenschappelijke gedachte is dat een door een computer gegenereerd beeld nooit zo realistisch kan zijn als een fotografisch beeld. Manovich is het duidelijk niet eens met deze algemeen geaccepteerde stelling. Manovich vindt dat computerbeelden, ondanks het feit dat de techniek zich in een betrekkelijk vroeg stadium bevindt, nu al realistischer zijn dan de traditionele fotografie. Computerbeelden zijn zelfs té echt. Hij zegt verder dat wij fotografische beelden op een gegeven moment als een realistische weergave van de werkelijkheid zijn gaan zien en dat na dit punt de weg naar de toekomstige computersimulaties alleen maar een kwestie van detailontwikkeling over de jaren zou zijn.
Verder neemt Manovich als voorbeeld de film JURASSIC PARK, die duidelijke overeenkomsten vertoont met het Socialistisch Realisme. In JURASSIC PARK projecteert men een mogelijke toekomst, namelijk het creëren van leven door allerlei ingewikkelde processen met DNA, op het heden. Dit is kenmerkend voor het Socialistisch Realisme, waarin men de toekomst in de herkenbaarheid van het heden plaatst.
Hiernaast doen, volgens Manovich, de perfect gelijkende dinosauriërs uit JURASSIC PARK ons geloven dat de wereld van de computertechnologie achter ons ligt, in het verleden, terwijl die wereld eigenlijk de toekomst inleidt en dus nog open staat. Hij maakt hier dus als het ware een vergelijking tussen prehistorische dinosauriërs en computertechnologie. In dit opzicht staan JURASSIC PARK en TERMINATOR 2, een ander voorbeeld dat Manovich aankaart, tegenover elkaar. In TERMINATOR 2 worden computergraphics gebruikt om vanuit de toekomst naar het heden te springen, terwijl de dinosauriërs uit JURASSIC PARK vanuit het verleden naar het heden verplaatst worden. In TERMINATOR 2 oogt de computerkunst dus nog echt als een futuristisch middel.
In het tweede deel van dit artikel beschrijft Manovich dat men ons door interactiviteit confronteert met een realistische wereld, maar laat ons er ook van bewust worden dat we spelen met een machine, die die realistische wereld creëert. Als voorbeeld geeft Manovich het Internet, waar je communiceert met iemand die aan de andere kant van de verbinding zit, terwijl je eigenlijk met de computer, de machine communiceert.
Vervolgens spreekt Manovich over het nieuwe materialisme, waarin de gebruiker voortdurend van rol switcht. Zo verander je voortdurend van kijker naar gebruiker en van passief verhaalvolgend naar actieve deelname aan een verhaal. In het nieuwe materialisme is de gebruiker bovendien gevoeliger en meer vatbaar voor illusies dan voorheen, omdat je als gebruiker nu controle hebt over bepaalde zaken hebt. Als voorbeeld gebruikt Manovich de militaire simulatie, hetgeen volgens Manovich het beste voorbeeld is van interactief narratief. Hij beseft echter wel dat de perfecte werking van deze simulatie komt doordat hier de oeroude emotie, het in leven blijven, van kracht is.
Als laatst kaart Manovich aan dat interactiviteit het vermogen vereist je snel te kunnen verplaatsen tussen verschillende vaardigheden als intellectuele probleemoplossing en systematisch experimenteren. Volgens Manovich vormt cinema in dit geheel alleen nog maar een klein onderdeel van dit multitasken.
Stellingen bij de tekst
- In tegenstelling tot de gemeenschappelijke gedachte vindt Manovich dat computergefabriceerde beelden realistischer zijn dat de traditionele fotografie; ze zijn zelfs té echt.
- De weg naar toekomstige computersimulaties is, nadat wij het fotografisch beeld als realistisch beschouwden, een kwestie van detailontwikkeling over de jaren.
- Jurassic Park vertoont duidelijke overeenkomsten met het Socialistisch Realisme; in beide gevallen probeert men de toekomst in de herkenbaarheid van het heden te richten.
- Jurassic Park doet ons geloven dat de wereld van de computertechnologie achter ons ligt, terwijl die wereld eigenlijk de toekomst inleidt en dus nog open staat. Terminator 2 staat hier tegenover, omdat hier computergraphics worden gebruikt om van de toekomst in het heden te springen; computerkunst is hier nog echt futuristisch.
- Door interactiviteit worden we geconfronteerd met een realistisch ogende wereld, terwijl we ons er ook van bewust zijn dat we ‘spelen’ met een machine die die realistische wereld creëert.
- De gebruiker switcht voortdurend van rol; van kijker naar gebruiker, van passief verhaallijn volgend naar directe deelname aan het verhaal.
- In het nieuwe materialisme is de gebruiker gevoeliger, vatbaarder voor illusies dan voorheen, omdat ze nu controle over ‘gebeurtenissen’ heeft, hetgeen de werking van o.a. commercials alleen maar versterkt.
- Volgens Manovich is de militaire simulatie, waar actie en realisme optimaal samenkomen, het beste voorbeeld van interactief narratief.
- Interactiviteit vereist het vermogen je snel te kunnen verplaatsen tussen verschillende vaardigheden als intellectuele probleemoplossing en systematisch experimenteren.
Verwante artikelen
- Koers van de Bulgaarse lev: De Bulgaarse lev is de munteenheid van Bulgarije. De munt geldt als betaalmiddel in Bulgarije. Dit artikel biedt informatie over de geschiedenis van de lev, de koers en de koerson…
- De huidige generatie: op weg naar eenheid: Meer dan vorige generaties zijn we op weg naar eenheid in de wereld. Als gevolg van vooruitgang op technologisch gebied is er meer eenheid in de wereld. Op persoonl…
- Ayurveda en het Westerse denken: De Westerse medische wetenschap plaatst het individu als het ware in een hokje, er wordt veel gegeneraliseerd en er wordt een onderscheid gemaakt tussen object en subject.
- Garuda Wisnu Kencana, Bali: Garuda Wisnu Kencana Cultural Park op Bali is een indrukwekkend park, bovenop een heuvel met prachtig uitzicht. Het park is volledig uit kalkstenen berg gesneden en heeft imposant…
- Gitaren van Mark Knopfler (deel I): Veel is al gezegd en geschreven over de typische Mark Knopfler gitaarsound. Maar wat voor gitaren bespeelt Knopfler nou eigenlijk? In dit artikel (deel I) komen de volgend…
Reageer op het artikel "Lev Manovich: The synthetic image and its subject"
Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.
