Samenvatting: Music and sound effects in horror films

John Hübinette is zeer geïnteresseerd in geluid en muziek. Hij componeert onder andere ook muziek voor non-commerciële computerspelletjes. En ook houdt hij zich bezig met het creëren en opnemen van geluidseffecten. Maar in dit essay wil vooral hij de structuur, het doel en de stijl van horrorfilmmuziek beschrijven. Hij stelt dat de geluidsband het meest onderschatte aspect van de film (en dan vooral de horrorfilm) is. Zonder goed geluid en goede muziek is er geen sprake van spanning. Hübinette maakt bij zijn beschrijvingen veelvuldig gebruik van voorbeelden van films om zijn punten te illustreren.

De geluidstrack van een film bestaat uit drie elementen; de muziek, de geluidseffecten en de gesproken taal. Hübinette wil zich hier dus vooral richten op de muziek en de geluideffecten. Allereerst maakt hij een onderscheid tussen de klassieke horror muziek, dat vooral uit orkestrale begeleiding bestaat (zoals in PSYCHO) en de moderne alternatieve horror muziek. Dit is eigenlijk een samenstelling van reeds bestaande muziek (bijvoorbeeld alternatieve rock- en metalmuziek in de film BLAIR WITCH 2: BOOK OF SHADOWS).

Ook beschrijft Hübinette de functie van muzikale aanwijzingen in horrorfilms, zoals de lange, zich steeds versterkende vioolmuziek naarmate het slachtoffer een gesloten deur opent. Deze muziek kan ook letterlijk de acties in een film volgen. Dit proces wordt “Mickey-Mousing” genoemd. Dit gebeurt bijvoorbeeld in de film KING KONG. Ook beschrijft hij de muziek die te horen is bij de aanwezigheid van het monster, zoals dat in JAWS gebeurt. Hierdoor kan de aanwezigheid van het monster gesuggereerd worden, zonder de fysieke aanwezigheid van dat monster. Het horrorgenre kenmerkt zich ook vanwege het grote aantal vervolgfilms, waarin ook steeds hetzelfde kenmerkende muzikale thema terugkomt. Voorbeelden zijn HALLOWEEN, FRIDAY THE 13TH en NIGHTMARE ON ELM STREET.

Geluidseffecten dienen om de kracht en intensiviteit van acties te versterken. In horrorfilms is dit vooral erg belangrijk, aangezien het hier om een erg intense audiovisuele beleving gaat. Horrorfilms maken vooral gebruik van overdreven geluidseffecten, zoals het luide kloppen van het hart in spannende situaties. Maar ook stilte kan een goed hulpmiddel bij het creëren van spanning zijn. Horrorfilms manipuleren onze emoties en muziek en geluidseffecten zijn hier erg goede hulpmiddelen bij. Natuurlijk zijn deze elementen slechts onderdeel van een groter systeem, waar ook plot, narratief, visuele beeld en acteren bij komt kijken, maar het moge duidelijk zijn dat muziek en geluidseffecten, ondanks het ondergewaardeerde karakter, toch minstens zo belangrijk zijn als alle overige filmische aspecten.