Samenvattingen en Doll

Boekverslag: The doll who ate his mother

Infoteur: Dominique

Boekverslag: The doll who ate his mother

Dit is mijn boekverslag over het boek The doll who ate his mother van Ramsey Campbell. Het is een Engelse thriller. In het kort gaat het over een auto-ongeluk, waarbij de arm van Rob spoorloos verdwenen is. Clare gaat op onderzoek uit.


The Doll who ate his Mother – Ramsey Campbell

  • Titel: The doll who ate his mother
  • Auteur: Ramsey Campbell
  • Eerste druk: 1987
  • Aantal bladzijden: 284
  • Soort werk: Engelse Thriller
  • Literaire stroming: moderne engelse literatuur
  • Thematiek: Na een auto-ongeluk is een betrokkene zijn arm kwijt.

De schrijver van het boek staat buiten het verhaal. Hij heeft gewoon een aantal personages verzonnen die het verhaal spelen, zelf heeft hij hier geen relatie mee. Het perspectief van dit verhaal is de alwetende verteller. Bij verschillende personen krijg je ook hun gedachten te lezen. Het is dus duidelijk dat de verteller meer over de personages weet dan bijvoorbeeld bij het hij/zij-perspectief. De tijd verloopt chronologisch. Het is geschreven in dagboekvorm, waarbij de delen van het verhaal dus op elkaar aansluiten.

Hoeveel tijd verloopt er tussen de eerste en laatste bladzijde?
24 Juli tot 17 April, dus 8 maanden en 3 weken.

Het verhaal is verdeeld in hoofdstukken. Het is geschreven in dagboekvorm, dus elk hoofdstuk is een dag, beschreven door de hoofdpersoon.

Ruimte: Het grootste deel speelt zich af in de stad Liverpool, bijvoorbeeld in haar huis, het huis van de schrijver, op een school, etc etc.

Motieven: Het gaat vooral om het ongeluk (daar is het hele avontuur om begonnen), een vermiste arm (de arm van Rob was na het auto-ongeluk verdwenen) en de zoektocht naar de arm (Clare gaat op zoek naar de dader).

Verklaar de titel: The doll slaat op de jongen, die op jonge leeftijd al een hap uit iemand arm nam. Deze jongen, die inmiddels een volwassen man is, zou ook de persoon zijn die de arm van onze hoofdpersoon heeft gestolen.

Motto: Er is geen motto in dit boek. Wel draagt hij van tevoren het boek op aan Kirby (“for Kirby, a good agent; an even better friend”) en bedankt hij de mensen die hem hebben geholpen of hebben gesteund.

Informatie over de schrijver: John Ramsey Campbell is een Britse schrijver, geboren op 4 Januari 1946 in Liverpool. Hij staat bekend als een goede schrijver van thrillers. Hij is getrouwd met Jenny Chandler en heeft 2 kinderen: Tamsin en Matthew. Hij woont in Merseyside.

Korte kernachtige samenvatting:

Claire komt samen met haar broer Rob in een ongeluk. Maar het vreemde is dat Rob zijn arm kwijt is. Ze komt in contact met een schrijver, die haar meer kan vertellen. Hij kende een jongen van vroeger, die ooit in een arm van een ander klasgenootje had gebeten. Er was iets mis met deze jongen en de schrijver had het vermoeden dat deze jongen hierachter zat. Via via komen ze bij de grootmoeder van die jongen terecht. Zij vertelt hen dat zijn moeder hem had beloofd aan de duivel. En dat het kind toen het nog in de buik zat zich een weg naar buiten heeft gegeten. Ze houden een hele zoektocht naar deze man, maar hebben niet in de gaten dat hij zich vlak onder hun neus bevindt. Hij helpt hen zogenaamd mee met zoeken, om zo op de hoogte te blijven van hun vorderingen.

Beschrijving van de belangrijkste personen:

  • Clare Frayn: De hoofdpersoon. Een vrouw, werkend als lerares op de Vale School. Ze gaat op zoek naar de dader, die de arm van Rob heeft meegenomen. Ze is vrij slim en ze denkt goed na over wat ze zegt. Ze kan goed op mensen inwerken.
  • Rob: De man die zijn arm mist, na het auto-ongeluk. Verder komt hij niet in het verhaal voor
  • Edmund Hall: Onderzoeker en schrijver van beroep. Hij biedt Clare aan te helpen bij het oplossen van de verdwenen-arm-zaak. Hij ziet er wel goed geld in door er een boek over te schrijven. Hij is sluw en liegt veel.

Alternatieve titel:
Als alternatieve titel zou ik kiezen voor ‘Where’s my arm’. Heel simpel gezegd slaat dit daadwerkelijk op waar het om gaat. Het missende lichaamsdeel van Rob en de zoektocht naar deze arm.

Mijn beoordeling:

Het Onderwerp:
Het genre van dit boek sprak mij zeker aan. Ik houd er wel van om wat spannends te lezen, dan heb ik toch net iets minder moeite om erbij te blijven en niet af te dwalen tijdens het lezen. Ik ben in mijn familie nog geen personen kwijtgeraakt door moord of door een verkeersongeluk, maar ik weet wel dat het een nare situatie zou zijn. Zelf denk ik eigenlijk niet na over de dood. In dit boek draaide het vooral om de vermiste arm en de zoektocht naar die arm. Over de dood of het ongeluk wordt verder weinig gezegd. Over dit onderwerp zijn wel degelijk meerdere films en boeken gemaakt, maar elke thriller heeft weer zijn eigen gruwelijke aspecten.

De Gebeurtenissen:
Het belangrijkste in dit boek was de zoektocht naar de dader. Daar draaide het hele verhaal omheen. Er waren verder geen gebeurtenissen die hier los van stonden. Maar omdat het een zoektocht was, sloten de gebeurtenissen wel op elkaar aan: Clare gaat op bezoek bij een persoon, om vervolgens weer aanwijzingen te krijgen en ergens anders heen te gaan. De verdwenen arm van Rob was op zich een rare zaak. Kannibalisme komt in het dagelijks leven wel eens voor. Het zou allemaal daadwerkelijk hebben kunnen gebeuren. Maar toch heeft het verhaal me niet geraakt. Ik weet gewoon dat het een boek is en zelf heb ik nog nooit iets te maken gehad met moord, verkeersongelukken of kannibalisme. Als dit wel zo zou zijn geweest had het me zeker wel geraakt.

De Personen:
Clare, de hoofdpersoon in het verhaal, was een persoon die in het dagelijks leven zeker zou kunnen bestaan. Ze dacht goed na en eigenlijk leek ze meer een criminoloog dan een lerares. Ik kon me goed inleven in haar situatie. Zelf lijk ik in geen enkele manier op Clare. Verder ken ik ook niemand die wel op haar lijkt.

De Opbouw:
Het verhaal was tamelijk lastig om in te komen. Allereerst gaat het over het ongeluk en dan weet je ook dat het over Clare en Rob gaat, maar je valt midden in het verhaal. Ineens komt alles op je af en weet je nog niet zo goed hoe alles in elkaar steekt. Dan zijn er ook nog eens bepaalde plekken in het boek waar de camera verplaatst wordt naar een andere persoon. Dan wordt het gesproken over ‘hij’ en ‘hem’, zonder dat ik wist wie dit was.

Het Taalgebruik:
Ik had geen moeite met het lezen van het verhaal als het ging om moeilijke woorden. Ik vond het redelijk te begrijpen Engels. De gebeurtenissen werden vrij uitgebreid beschreven: er kwamen erg veel dialogen voor tussen Clare en de persoon waar ze bij op zoek was. Toch leek het vaak een eenzijdig gesprek, alsof Clare zelf de antwoorden gaf op haar eigen vragen. Ik vond het al met al een goed boek en ik zou het zeker kunnen aanraden aan andere personen, maar ik zou hoogstwaarschijnlijk niet zoveel meer van dit boek weten als ik over een jaar of 2 terugkijk op de boeken die ik heb gelezen.
© 2006 - 2009 Dominique, gepubliceerd in Samenvattingen (Educatie en School) op 21-12-2006. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dominique is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Boekverslag: The doll who ate his mother"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.