Gedicht analyse van het gedicht 'Ik draai ...'

Het gedicht Ik draai ... is geschreven door Lucebert. In het gedicht komen verschillende vormaspecten en een achterliggende gedachte naar voren.

Ik draai …

ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine mooie revolutie af
ik ben niet langer van land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen vallen

ik draai een kleine mooie ritselende revolutie af
en ik val en ik ruis en ik zing

Inhoud

Het gaat over de ik-persoon die zegt een revolutie af te draaien. Het draaien verwijst naar een film, een film afdraaien. Schietende schimmen in mijn hoofd verwijst volgens mij ook naar het beeld van een film. Revolutie heeft te maken met omwentelen, net als de zee, de golven. De beweging van een golf is eigenlijk een omwenteling, op een golf ligt schuim. De film is dat wat zich afspeelt in het hoofd waar de schietende schimmen zich verschuilen.

In regel 3 en 4 wordt verteld dat de ik-persoon weer water is, wat hij blijkbaar al eens is geweest. Volgens mij bedoelt hij hiermee dat hij beweegt, net als een revolutie. Hij staat niet meer stil, net als het land.

Ik begrijp niet helemaal wat er met de zeemeermin wordt bedoeld. De wind zal er misschien op kunnen duiden dat de ik-persoon zelf bepaalt wat hij doet, welke kant hij op gaat. Want hij heeft geen tegenwind, nee hij heeft de wind op zijn rug.
De allerlaatste zin slaat weer terug op de golven van de zee, die ruisen in de wind en vallen naar beneden, de wind en de zeemeermin ruisen.

Vormaspecten

Het valt heel erg op dat de eerste strofe steeds uit twee bij elkaar horende zinnen bestaat. In de tweede strofe beginnen de regels niet op dezelfde manier, met dezelfde woorden. In schietende schimmen en ritselende revolutie zou je alliteraties kunnen herkennen. De laatste regel is een opsomming, een polysyndeton, er staat namelijk telkens en tussen de woorden.

Achterliggende gedachte

De achterliggende gedachte is eigenlijk gewoon dat de dichter anders doet dan er voor hem werd gedaan. Lucebert is ook één van de vijftigers. De vijftigers namen afstand van de oude poëzie, ze waren dus vernieuwend.

Meest kenmerkende zin

Ik draai een kleine mooie ritselende revolutie af vind ik de meest kenmerkende zin. Uit deze zin blijkt dat de revolutie die hij afdraait niet gewelddadig, was je bij een revolutie wel zou denken. Zo merk je dus dat hij een revolutie in het dichten bedoeld.

Eigen mening

Ik vind dit gedicht niet leuk, maar ook niet stom of iets dergelijks. Alle metaforen die de schrijver gebruikt spreken me niet zo erg aan. hij gebruikt ze volgens mij alleen maar om zo afstand te nemen van de oude poëzie.